Eurolingo

Cohesiebeleid. Wij, de regio’s, zijn er hartstikke druk mee. Maar wat het precies betekent, weet volgens mij niemand. Het heeft iets met concurrentiekracht van de regio’s te maken, en dat je moet investeren in allerlei prioriteiten om de juiste voorwaarden te scheppen voor een goed economisch klimaat. Jaja.

In Brussel wordt een taal gesproken die erg lijkt op Engels, maar eigenlijk een soort zelfverzonnen Eurolingo blijkt te zijn, vol met ronkende termen waarvan het naar de betekenis slechts gissen is. Wat te denken van multilevel governance, territorial cooperation of flagship initiatives? En zelfs bij bestaande termen blijkt men toch vaak iets anders te bedoelen dan wat je zou denken. Een debat of paneldiscussie bijvoorbeeld, heeft doorgaans weinig met de verbale strijd tussen voor- en tegenstanders van een bepaalde stelling te maken.
Zo’n debat bestaat uit een aantal experts of hotemetoten die stuk voor stuk een eindeloos verhaal afdraaien in een veel te klein en te warm zaaltje, waarna iedereen weer tevreden naar huis gaat. De ambtenaren van de Europese Commissie, die toch al niet bekend staan om hun flitsende voorkomen, zijn het ergst. Zij plakken de desbetreffende verordening of richtlijn integraal in een powerpointpresentatie om deze op monotone wijze onverstoorbaar op te mompelen. Ook ‘vragen uit de zaal’ of ‘interactieve participatie’ zijn misleidende benamingen, want verwijzen meestal naar de volgende serie monologen, die echter dit keer vanuit het publiek worden gehouden.

Ook ikzelf moet af en toe dergelijke workshops organiseren, en neem mij dan altijd voor het deze keer wel spannend te maken. Maar het blijkt nog niet eenvoudig om een goede spreker te vinden die een vlammend betoog kan houden over de smart specialisation strategie als ex ante conditionaliteit voor regionale onderzoeks- en innovatiesystemen. Terwijl dit soort concrete maatregelen ons natuurlijk binnen no-time uit de eurocrisis gaan helpen. Dat snapt iedereen.

- Dit stukje verscheen eerder op www.rePublic.nl -

Receptieseizoen

De primaire competentie van iedere lobbyist is professioneel borrelen. Veel van mijn collega’s proberen dit clichébeeld stelselmatig te ontkrachten en hangen een zielig verhaal op over lange dagen en hard werken maar laat ik u vertellen - u had het altijd al gedacht en terecht - lobbyisten borrelen zich suf. Hoogtijdagen voor dergelijke bijeenkomsten: het nieuwjaarsreceptieseizoen.
Wie denkt dat je gezellig iedere avond gratis alcohol en versnaperingen naar binnen staat te duwen, komt niet ver en bovendien, kilo’s aan. Professioneel borrelen is een kunst, die ik eerlijk gezegd maar matig beheers. Mocht u toch niet onder dit borrelgeweld uit kunnen komen, hierbij enkele vuistregels van iemand die het allemaal al eens verkeerd heeft gedaan.

1. Kom ongeveer een half uur na aanvang binnen, met een beetje geluk begint de gastvrouw/heer dan net met de onvermijdelijke welkomstspeech, en kunt u rustig achterin de zaal aansluiten en alvast de aanwezigen scannen. Staat de gastheer bekend als lang van stof, kom dan drie kwartier na aanvang. Meer dan een uur te laat komen kan alleen als je écht belangrijk bent. Blijf nooit tot het einde. Dat is triest.

2. Voor dames: draag geen wit (vlekken), rood (te hoerig), te blote (idem) of te warme kleding (te zweterig). Als u weet dat u de receptiezaal betreedt via een trap met ‘zwevende treden’, verdient het aanbeveling niet in een rok of jurkje te komen, weet ik helaas uit ervaring. Voor heren: geen trui. Dat is zielig.

3. Drink niet teveel, maar als vrouw rond de dertig wel één glaasje wijn, anders word je na drie kwartier gefeliciteerd met je zwangerschap (‘ik dacht al een buikje te zien!’). Teveel snacken is ook niet chique, maar was je van plan met de borrelhapjes in je avondeten te voorzien, positioneer je dan aan het begin van de looplijn van de catering, voor eerste keus uit een verse schaal. Niets zo vies als het laatste lauwe vlammetje.

4. De Stivoro zal mij hiervoor levenslang in de Abu Ghraib willen zetten, maar: roken verbroedert. Het gezamenlijk verkleumen onder een tochtig afdakje zet aan tot het delen van roddels en ontboezemingen, die die saaie gezondheidsrakkers binnen voor zich houden.

5. Bedenk van tevoren wie je graag wilt spreken en blijf uit de buurt van notoire drinkers, handtastelijken en andere klevers (zie regel 1). Praat nooit langer dan tien minuten met iemand, ook niet als (jij denkt dat) het een echt interessant gesprek is. Het is volstrekt geaccepteerd om, wanneer iemand juist van wal wil steken over de langverwachte Europese richtlijnen aangaande de middelgrote zoetwaterkokkelvangst, iets van ‘He, is dat niet Caroline, die móét ik even hebben’ te mompelen en in de menigte te verdwijnen. Te vermijden borrelonderwerpen: roddels over Belangrijke Mensen die zich mogelijk ook op de receptie bevinden, wratten, terminale ziektes of andere anekdotes in de (psycho)medische sfeer, je eigen kinderen of vakanties. Goede onderwerpen: de kinderen of vakantie van je gesprekspartner, de sfeer (op de receptie zelf of in het land, de politiek, een continent naar keuze) en het weer. Nooit proberen: humor. Dat leidt (in mijn geval althans) vrijwel altijd tot uiterst pijnlijke situaties.

Het valt niet mee, dat borrelen. Succes!

- Dit stukje verscheen eerder op www.rePublic.nl -

wk 44-49: over de baron en meer bijzondere figuren

Hoewel met al die toppen in Brussel zich een waar berglandschap begint af te tekenen, heb ik niet echt het gevoel dat de Grote Oplossing al nabij is. Soms wel vreemd om gewoon door te werken aan Europese dossiers alsof er niks aan de hand is, terwijl het bijna niet anders kan dan dat de organisatie en werkwijze (en de begroting?) van de EU de komende tijd ingrijpend gaan veranderen. Dat was in ieder geval wel de inschatting van Frans van Daele, kabinetschef van Herman van Rompuy en gastspreker tijdens het werkbezoek van de colleges van Gedeputeerde Staten van Gelderland en Overijssel aan Brussel eind november. Voltallig waren zij naar Brussel getogen om zich bij te laten praten over de laatste ontwikkelingen in de EU. Baron van Daele - vanwege zijn uitzonderlijke verdiensten voor de Belgische federatie door de koning in de adelstand verheven - vergastte beide colleges op een heldere analyse van de toekomst van de Europese samenwerking, gebaseerd op zijn ervaringen binnen de Europese Raad. Daarnaast praatten de bestuurders met Europarlementariërs, ambtenaren van de Europese Commissie en de Nederlandse Pe

Voor het Berlaymont-gebouw

rmanente Vertegenwoordiging over het Europese Landbouw- en Cohesiebeleid. En met reden, want de week daarop stond Gedeputeerde Jan Jacob van Dijk alweer op de stoep, voor een vergadering van de plattelandswerkgroep van de AER, een regionale netwerkorganisatie. Superhightec mag ik wel zeggen, want via een online videoverbinding kon de secretaris van dit overleg vanuit Straatsburg gewoon aan de vergadering deelnemen, duidelijk zicht- en hoorbaar door de laptop. Ze werd heel schattig telkens even bijgedraaid, zodat ze iedereen die aan het woord was kon zien. Rondom de vergadering had ik voor de gedeputeerde een aantal gesprekken gepland met relevante stakeholders. De laatste afspraak was met een enigszins gehaaste Bas Eickhout, Europarlementariër voor Groenlinks, die al met één been in het vliegtuig stond om naar de klimaattop in Durban te vertrekken. Hij was niet erg positief over de landbouwplannen van de Commissie, en nog minder over de Nederlandse inzet in de Europese onderhandelingen. Eickhout maakt zich zorgen over het onwrikbare voornemen vast te houden aan de korting van 1 miljard op de Nederlandse afdracht aan de EU. Door deze fixatie op het verminderen van de uitgaven 'vergeet' het kabinet dat je de nettobetalingspositie ook kunt verbeteren door de inkomsten vanuit Europa te vergroten. Hierdoor laten we potjes met Europees geld lopen, waar andere landen wel gebruik van maken. Niet slim, volgens Eickhout.
Hij kreeg bijval uit, voor mij althans, onverwachte hoek, namelijk het PVV-tweedekamerlid Louis Bontes. In gesprek met Statenleden uit alle provincies over Europese Zaken zei hij, dat als Europa dan toch geld te verdelen heeft, Nederland wel gek zou zijn om daar niet zoveel mogelijk van binnen te halen. Geen speld tussen te krijgen, toch? Omdat ik toch in de buurt was, woonde ik diezelfde dag ook nog een algemeen overleg bij in de Tweede Kamer over het deelakkoord natuur tussen Rijk en provincies. Ook daar is het laatste woord nog niet over gezegd!
En verder: samen met de provinciale landbouwexperts het position paper over GLB aangescherpt, presentaties gegeven aan onder andere de gemeente Losser en de colleges van burgemeester en wethouders van Noordoos-Brabant, Gedeputeerde Traag op bezoek gehad, afscheid genomen van mijn - als u mij toestaat- flamboyante collega Edward Figee en voor de derde keer op rij de Zevenheuvelenloop gelopen door het prachtige Gelderse landschap. Ieder jaar een waar feestje, al vond ik het erg jammer dat van hogerhand was besloten dit keer niet zoals andere jaren met een provinciaal team deel te nemen. De bezuinigingen gingen ook niet aan dit sportieve en toeristische uithangbordje van Gelderland voorbij blijkbaar. Volgend jaar hopelijk beter.
Maar nu eerst: kerstvakantie! In 2012 meld ik mij weer met nieuwe avonturen.

wk 40-42: Regiotoppers

Terwijl Brussel zich opmaakt voor de 'top der toppen' (de prikkeldraadrasters staan al sinds woensdag op straat), zit ik deze week nog even bij te komen van de 'regiotop der regiotoppen': de Open Dagen in Brussel. Ieder jaar weer een gigantisch circus met zo'n 5000 bezoekers en meer dan 100 officiële evenementen en minstens even zoveel 'fringe' events, georganiseerd door de decentrale overheden.
Zo lunchte ik dinsdag traditioneel met de delegatie van de Achterhoek in de Ierse pub Kitty o'Sheas, om mij daarna te spoeden naar het nabij gelegen hotel waar de bestuurders van de Stedendriehoek nog aan de koffie zaten. Nog snel even met de burgemeester van Deventer zijn bijdrage die avond afgestemd voor het Oost-Nederlandse netwerkevent. Terug op het HNP was de catering al bezig met de voorbereidingen van het 'walking dinner' voor maarliefst 130 gasten, voornamelijk bestuurders uit Oost-Nederland. Hoewel het snikheet was in de zaal (achteraf bleek dat de airco per ongeluk op maximaal verwarmen was gezet in plaats van koelen...) en er wat problemen met de microfoon waren, werd er volop gediscussieerd over de rol van de decentrale overheden op het gebied van duurzaamheid en innovatie. Dit alles onder de bezielende leiding van moderators Co Verdaas, gedeputeerde Gelderland en Jan Bart Wilschut, secretaris van de regio Achterhoek, die een alternatieve carrière als showmasters zeker niet zou misstaan! En er was een heuse twitterwall met hashtag (#od11oostnl), waar naar hartelust gebruik van werd gemaakt, heel modern allemaal. Maar er werd vooral ouderwets genetwerkt, waardoor het geheel nog het meeste weghad van een Oost-Nederlandse nieuwjaarsreceptie op locatie. Een geslaagde avond, constateerde ik tevreden  met een grote groep Twentenaren na afloop met een welverdiend witbiertje op place Lux. Foto's volgen.

Op woensdag kon ik maar gedeeltelijk deelnemen aan de workshop van de Achterhoek in het Comité van de Regio's, want ik wilde graag naar de presentatie van de nieuwe Europese landbouwplannen. Dit gebeurde in alle lidstaten met een simultaan uitgezonden persconferentie van Eurocommissaris Çiolos gevolgd door een live-toelichting van Commissieambtenaren van de desbetreffende nationaliteit. Vanwege de Open Dagen kon ik niet naar de presentatie in Den Haag, maar ik mocht gelukkig aansluiten bij die van lidstaat België. Gek genoeg heeft de Commissie ook in Brussel een vertegenwoordiging, op een steenworp afstand van het echte Commissiegebouw. Zo zat ik dus te kijken naar een persconferentie via internet, die 100 meter verderop in het echt plaatsvond. De toelichting door de twee Belgische Commissie-ambtenaren werd voor de helft in het Frans en voor de helft in het Nederlands gehouden, met tolken en koptelefoons. Gelukkig beheers ik net als de meeste Vlamingen beide talen, maar het lijkt me wel enorm vermoeiend om bij de Belgische federale overheid te werken waarbij dit waarschijnlijk altijd zo gaat!
Deze week met experts uit de provincies hard aan het werk om met de kennis van nu ons position paper van eind 2010 aan te scherpen. De meningen in heel Europa zijn sterk verdeeld, met name over de verplichte vergroeningscomponent: spannende tijden voor de toekomst van de landbouw!
Verder nog onder leiding van onze 'van alle markten thuis'- Rijkstrainees Roel en Renske het lobbyspel gespeeld met Gelderse jongeren. Daarbij viel vooral het enthousiasme op van mijn collega Bas, in het dagelijks leven vertegenwoordiger van Oost-Nederland /Twente in Den Haag, maar voor de gelegenheid begeleider van de Greenpeace-lobbyisten. Bas was vooral zelf erg in zijn nopjes met het feit dat hij met zijn groepje de liberale EP-fractie had weten te overtuigen van de aanleg van groene zones door heel Europa. Dat krijgen we in het echt niet vaak voor elkaar!

Ekiden-marathon: Geen drama maar zon in Heizel-stadion

Soms gebeurt er zoveel in 2 weken dat je ervan uit je blog barst. De leuke gesprekken die ik had met Linze Rijswijk en Frans Kampers van Food Valley over een eventuele Food-KIC (heeft gelukkig niks met boulimia te maken, zoals ik aanvankelijk dacht) en met de D66-afdeling Nijmegen samen met de Stadsregio zijn bij deze dan ook even genoemd. Rest mij nog een kort wedstrijdverslag van de Ekiden-(estafette) marathon in Brussel waar we met het HNP met 2 teams van 6 renners aan meededen: het liep lekker. En Niedersaksen verslagen, ook niet onbelangrijk;).



PS: vanaf nu is Oost-Nederland ook te volgen op twitter: @OostNederlandEU

wk 37-39: langs de Biesbosch en andere kuilhappers

Banners Open Days

Vanwege allerlei afspraken in Nederland een weekje in de regio gebleven. Dan kom je nog eens ergens. Zo was ik vrijdag in het lieflijke Zelhem, om de daar ontworpen en gedrukte banners voor de Open Dagen op te halen. Geen straf om in heerlijk nazomerweer door de prachtige Achterhoek te rijden! En de banners zien er ook weer flitsend uit.

Ook in Wageningen geweest om met LTO eens de koppen bij elkaar te steken over hoe de gelekte voorstellen van de Commissie over het landbouwbeleid te interpreteren. Hoewel onze belangen niet altijd overeenkomen, is het soms wel handig om te kijken of en op welke punten je samen kunt optrekken. Er lijken wel wat aanknopingspunten te zijn. Ik kreeg ook nog een 'Nieuwe Oogst' mee, het ledenblad van LTO. Fantastische lectuur! Naast de inhoudelijke artikelen met name ook gesmuld van de voor mij nogal cryptische advertenties. Wat te denken van 'Nieuw!!! Kavelpadbetonplaten/zwaar gewapend' en  'gevraagd: kort en lang drachtige vaarzen, koop- en leasemelk' of 'RR: de kuilhapperspecialist met 28 modellen voor alle denkbare toepassingen'.

Nog napeinzend over de vraag waar men een kuilhapper voor in zou kunnen zetten, meldde ik mij de volgende dag voor overleg bij het ministerie van EL&I. Aangezien de vergaderzalen zich daar niet logisch met cijfers laten indelen, heeft de facilitaire dienst zich bij de naamgeving laten inspireren door Nederlandse streken en natuurgebieden. Wat soms verwarrende situaties oplevert bij de receptie: 'Vanwege een lekkage in De Peel is de vergadering verplaatst naar de Utrechtse Heuvelrug. U weet de weg? Langs de Dollard inderdaad en dan bij de Biesbosch rechtsaf'. Zo komen we er wel.

En deze week vooral druk in de weer met de voorbereidingen van de Open Dagen die van 10 tot 14 oktober plaatsvinden. We werken wederom samen met de regio's Arnhem-Nijmegen, Twente, de Stedendriehoek en de Achterhoek om een workshop en een Oost-Nederlands evenement te organiseren. Ik doe dit nu voor de derde keer en ik heb het gevoel dat we ieder jaar professioneler worden! Aan de banners zal het in ieder geval niet liggen.

wk 35/36: over casting-, carrière- en communicatieproblemen

Vorige week naar Bonn, voor de Deutsch-Niederländische Beziehungen in der (den/die??) Agrarpolitik. Na wat gestuntel met het Duits kwamen alle 'Kommunikation für den Beruf'-lessen van mijn cursus in Berlijn vorig jaar weer naar boven en discussieerden we er van harte op los. Ländliche Räume oftewel de toekomst van het landelijk gebied was het onderwerp van de workshop die ik volgde. Al gauw ging het over het imagoprobleem waar de landbouw mee kampt. Ik merkte op dat het Nederlandse 'Bauer sucht Frau' in Nederland veel had bijgedragen aan een romantisch beeld van het leven op het platteland. Er bleken bij onze oosterburen echter wat minder snuggere boertjes te zijn geselecteerd, zodat het tv-programma daar eerder negatiever reclame had veroorzaakt, zo vertelde men. Goede casting is alles, ook in de landbouw!

Met de casting voor het werkbezoek van de Gelderse Provinciale Staten leek het ook mis te gaan, toen Europarlementariër Judith Merkies een dag van te voren haar spreekbeurt opeens afzegde vanwege een ingelaste vergadering in het Parlement. Gelukkig dachten haar medewerkers mee en kon er toch nog een gaatje in haar agenda gevonden worden eerder op de dag. De statenleden praatten, aangevoerd door hun voorzitter en Commissaris van de Koningin Cornielje over structuurfondsen, innovatie en landbouw met verschillende sprekers. En gingen, volgens mijn waarneming althans, enthousiast weer de bus in.

De volgende dag mocht ik, dankzij het op deze plek al veel geprezen Brusselse vrouwennetwerk, aanschuiven bij een lunchbijeenkomst met Eurocommissaris Vivian Reding. Zij is van mening dat je onmogelijk carrière kunt maken als je (structureel) parttime werkt. Dan weet u dat. Maar uit de mond van zo'n inspirerende vrouw die met drie zonen altijd fulltime heeft gewerkt geloof ik het graag! Lekker doorwerken dus.

En donderdag op het provinciehuis in Zwolle een dag over burgerparticipatie voor provinciale communicatieadviseurs. Hoewel ik in mijn werk weinig contact heb met De Burger als zodanig, communiceer ik mij natuurlijk wel een slag in de rondte met allerhande partijen. En omdat sociale media helemaal hip is ging het vooral daarover. Er wordt een hoop geworsteld in communicatieland, zo bleek. Over welke doelgroepen bereikt kunnen worden, wat er over de provincie allemaal te communiceren valt en of je en hoe je werk en privé gescheiden moet houden op twitter en facebook. We worstelen vrolijk verder. 

De zomer voorbij

Kom ik na een heerlijke zomerpauze weer in Brussel, staat mijn kantoor onder water! Door de enorme regenval afgelopen woensdag is er een lekkage ontstaan, precies boven mijn hoofd. En vanochtend regent het alweer, dus om verdere nattigheid te voorkomen zit ik met een enorme zuidwester op dit stukje te tikken. Misschien verdient het dossier klimaatverandering toch extra aandacht.

Maar wat heb ik vóór de zomer ook alweer gedaan? In het kader van mijn zogenaamde voortgangsgesprek en geheel volgens de moderne HR-normen had ik een poging gedaan om mijn resultaten eens SMART te formuleren. Een korte samenvatting wil ik u niet onthouden. Het afgelopen halfjaar heb ik 28 netwerkevenementen bezocht, 16 keer overlegd met bestuurders uit de regio en 11 presentaties verzorgd, in sommige gevallen in combinatie met de organisatie van een werkbezoek. En 25 keer de aller-retour Bruxelles - Pays-Bas gemaakt. Best indrukwekkend vind ik zelf, vooral omdat ik daarnaast ook nog gewoon heb gewerkt!;)
Maar het najaar heeft ook weer volop feesten en partijen in petto. Zo komen begin september de Gelderse Statenleden een bezoek aan Brussel brengen, gevolgd door de onvermijdelijke Open Dagen in oktober. En dan hebben beide Colleges van Gedeputeerde Staten ook nog besloten om in november de Europese hoofdstad met een bezoek te vereren. Dat gaan we natuurlijk tot in de puntjes regelen. Gelukkig is daar inmiddels mijn nieuwe collega Dorothy om alles logistiek in goede banen te leiden.

En inhoudelijk wordt het ook een spannende tweede helft van het jaar. Met het eind juli verschenen Meerjarig Financieel Kader van de Europese Commissie voor de komende budgetperiode zijn alle DG's druk aan het schrijven geslagen. En ook die zijn blijkbaar niet vrij gebleven van lekkages, want inmiddels hebben we de plannen voor plattelandsontwikkeling al in handen, nog ruim voordat ze officieel gepubliceerd worden in november. We gaan het eens uitgebreid bestuderen. Eerst aanstaande vrijdag nog naar Bonn voor een landbouwconferentie over de Duits-Nederlandse belangen in het Europese Landbouwbeleid. U hoort.