wk 20-22: over donuts, lassen, stippen en andere taalvernieuwingen

Twee nieuwe colleges, een nieuw geluid! Deze weken staan vooral in het teken van kennismaking met de nieuwe gedeputeerden: we praten hen bij over de lobbydossiers en de ontwikkelingen in Den Haag en Brussel, en zetten samen met hen de koers voor de komende periode uit. De bestuurders die ik tot nu toe ben tegengekomen zijn vol energie en enthousiast over de rol van de provincie in Europa. Hoera!
Ook enthousiast waren mijn Economie- en Europacollega's (EMT/EE) uit Overijssel die vorige week in Brussel op werkbezoek kwamen. Van Elisa Röller, werkzaam bij de DG Regio van de Europese Commissie, kregen zij een verhaal over donuts: met name in Oost-Europa is het verschil in economische ontwikkeling tussen de hoofdsteden en de rest enorm. Hierdoor krijg je een 'donut' op kaarten waarin de regionale verschillen worden gemeten: rode (= rijke) gaten in verder geel (=arm) gekleurde landen. Enorm probleem.
Verder mocht ik, om u nog beter te bedienen in mijn rapportages via dit digitale logboek, onlangs een cursus 'columns schrijven' volgen bij de Hogeschool Utrecht. Emma Brunt, oud-'stukjesschrijfster' in onder andere Elsevier en het Parool, wijdde ons in in de geheimen van een goede column. Hoewel mijn weblogjes van een ander genre zijn dan een stevige Youp van 't Hek of hilarische Sylvia Witteman, heb ik wel veel opgestoken over opbouw en stijlelementen, waar u als lezer hopelijk de vruchten van plukt. En het was nog hartstikke leuk ook. Mocht u geïnteresseerd zijn in mijn eerste stapjes op het columnistenpad, zie: http://bellevanzuylen.blogspot.com/.

Door het schrijven op scherp gezet, let ik de laatste tijd weer meer op taalkundige nieuwigheden, vooral in de beleids- en politieke arena. Ik viel met mijn neus in de boter op onze teamdag lobby, een halfjaarlijks gezamenlijk overleg van Gelderse en Overijsselse lobbyisten en aanverwante collega's, dat dit keer in Den Haag plaatsvond. Bas en Amal, onze onvolprezen vertegenwoordigers in Den Haag, namen ons na afloop van het overleg mee naar de Tweede Kamer, waar op dat moment 'gehaktdag' in volle gang was. Premier Rutte en minister De Jager werden juist door Alexander Pechtold ter verantwoording geroepen; deze was duidelijk niet onder de indruk van de 'hervor-mini's' van het nieuwe kabinet. Mooi gevonden! Helaas moesten we alweer naar onze volgende afspraak toen Geert Wilders begon aan zijn spreektermijn, die de Nederlandse taal ook met een aantal eigen vondsten heeft verrijkt.
Maar in Oost-Nederland kunnen we er ook wat van. Stiekem hou ik altijd een verkiezing voor het meest gebruikte, maar in mijn ogen toch wat onzinnige 'beleidstaal-woord' in mijn directe omgeving. In 2010 was dat zonder twijfel het zetten van 'stippen aan de horizon'. Naar ik heb begrepen is er in Gelderland zelfs een gelijknamige commissie opgericht. Wat heeft 2011 ons beleidstaalkundig te bieden? De 'warme las'? Aanjaagcoördinator? Suggesties zijn van harte welkom!
Erg gelachen heb ik in ieder geval vorige week om een collega van de provincie Zuid-Holland, die vertelde dat, als gevolg van een reorganisatie van de archiefafdeling in verschillende secties, zijn team nu als de 'sexy inspectie' door het leven gaat...

wk 15-18: over de kunst van Hollandse gierigheid, Franse nostalgie en Duitse verdeeldheid

Dexia. Vorige week was mijn relatie met deze grote Belgische bank wat bekoeld toen ik - in gedachten verzonken- in mijn lunchpauze ging pinnen bij een Dexia-automaat en mijn pasje in de automaat liet zitten. De Nederlandse banken zijn op de gierige volksaard ingespeeld en zorgen ervoor dat het geld uit de automaat halen de laatste handeling is ie je moet verrichten. In België is het andersom (eerst je geld, dan nog een paar quizvragen, en dan je pasje terug) wat in gevallen van grote verstrooidheid en/of haast tot problemen kan leiden. Irritant.
Maar mijn gevoelens voor Dexia zijn tegenwoordig niet anders dan warm en respectvol te noemen, aangezien ik afgelopen dinsdag een rondleiding mocht krijgen van de Secretaris-Generaal van Dexia, mevrouw Ann De Roeck, door de fantastische kunstcollectie van de bank. Zij begon haar toer met de waarschuwing dat ze a. niks van kunst wist en b. kunst-rondleidingen haatte. Het werd dan ook de grappigste rondleiding die ik ooit gehad heb. Er hingen prachtige werken van Belgische kunstenaars zoals Delvaux, Magritte en een jurk gemaakt van echte 'juweelkevers', van Jan Fabre. En dat alles met schitterend uitzicht over het centrum van Brussel vanaf de 12e verdieping van het Dexia-hoofdkantoor. Met dank aan het vrouwennetwerk Brussels NV, die dit buitenkansje had georganiseerd.
Daarnaast op dit moment bezig met een 'rondje langs de velden' in het landbouwdossier. Nu het Parlement zich het hoofd breekt over wat te doen met het zeer bekritiseerde rapport van Albert Dess en de nieuwe voorstellen van de Commissie pas in het najaar verwacht worden, hebben we tijd om eens te kijken wat andere stakeholders voor ideeën hebben over de toekomst van het GLB. Dit met het oog op het sluiten van mogelijke gelegenheidscoalities in de toekomst. In Frankrijk is een aantal regio's een lobby begonnen voor de (her)invoering van protectionistische maatregelen. Niet meer van deze tijd van WTO-afspraken en dus onhaalbaar, denk ik. De Duitse Länder zijn het onderling oneens over het al dan niet 'vergroenen' van het landbouwbeleid. Bijna alle deelstaten hebben een conservatieve landbouwminister, die niet zoveel problemen hebben met het huidige beleid en dit het liefste vrijwel ongewijzigd zouden willen voortzetten. Maar Nordrhein-Westfalen, met 18 miljoen inwoners verreweg de grootste van de 16, heeft bij de laatste verkiezingen een Groene Agrarminister gekregen, die het niet duurzaam genoeg kan zijn. Lastig, want in het federale Duitsland hebben de Länder veel meer invloed, ook op Europees niveau, dan de Nederlandse provincies. Maar dan moeten ze het wel met elkaar eens zijn! De Bundesrat (soort super-IPO) heeft tot nu toe nog een vrij algemeen stuk geproduceerd, dus daar zal nog wel wat discussie plaatsvinden. Voor ons interessant te volgen welke kant het op gaat, want wij willen net als onze buur-deelstaat een duurzamere landbouwsector, met aandacht voor natuur en (cultuur)landschap. Tenminste, eerst nog maar eens bekijken of de net benoemde landbouwgedeputeerden het eens zijn met de door hun voorgangers uitgezette koers.
En gisteren terug naar school! In Gelderland werd ter ere van de Dag van Europa op 9 mei een programma georganiseerd op verschillende middelbare scholen. En ik zou iets vertellen over mijn werk op mijn ouwe trouwe Stedelijk Gym in Nijmegen. Helaas door miscommunicatie organiserend bureau slechts een handjevol deelnemers. Volgend jaar beter!

wk 13/14: Over Hahn, Bleker en (andere) bitterballen

De nieuwe huisvesting van het HNP werpt al gelijk zijn vruchten af. De vergaderzalen en het grotere auditorium zijn bijna permanent geboekt voor vergaderingen en andere bijeenkomsten. Vorige week organiseerde Europarlementariër Lambert van Nistelrooij bij en samen met het HNP een 'regioborrel', waarvoor hij niemand minder dan de Eurocommissaris Regionaal Beleid Johannes Hahn (zie prijsvraag in eerdere blog) had weten te strikken. En dus gingen er weer (eerlijkgezegd een beetje taaie) bitterballen in het vet. Het was gezellig druk en hoewel een Eurocommissaris op zo'n bijeenkomst nooit het achterste van zijn tong laat zien, liet Hahn toch wel duidelijk merken niet gecharmeerd te zijn van het pleidooi van lidstaat Nederland om de structuurfondsen voor rijke lidstaten, ons dus, stop te zetten. Ook wees hij nog eens fijntjes op de lange traditie van Nederland van constructieve samenwerking tussen het Rijk en de decentrale overheden en hoopte dat deze traditie weer in ere zou worden hersteld... Veel pittiger wordt het niet vaak in Brussel!
http://www.nl-prov.eu/nl-prov/hnpewcm.nsf/vWeb/04042011_Bericht2
De volgende dag mocht ik hierover debatteren met een groep (aspirant)-directeuren van de Rijksoverheid, die op excursie in Brussel waren met als thema de nieuwe begroting van de EU. Samen met VNO-NCW vertelde ik wat wij ervan dachten. Een pittige discussie volgde! Ook de colleges van Ede en Wageningen op bezoek gehad, die gezamenlijk de mogelijkheden in de EU kwamen verkennen. En afgelopen donderdag in Den Haag voor een conferentie over het nieuwe landbouwbeleid. Bleker was er ook. Hoewel wij het inhoudelijk op veel fronten niet met hem eens zijn, kan ik toch niet ontkennen dat het een charismatische man is met veel humor en een goede visie op de toekomst van de Nederlandse landbouw. Hij bindt, tenminste voor zover ik het heb begrepen, de strijd aan met de conservatieve krachten in de landbouwsector, die het liefste alles bij het oude zouden houden. En daar vindt hij de provincies aan zijn zijde, want wij hebben ook wel ideeën over hoe het beter kan. En mijn nieuwe collega Dorothy is deze week begonnen! Hoera! Ze gaat zich vooral bezighouden met de organisatie van werkbezoeken en workshops. Mooi, want ik mag de komende week maarliefst 1267 ingediende amendementen door gaan spitten die Europarlementariërs hebben ingediend op het rapport van hun collega Albert Dess over landbouw. Ik denk niet dat er nog een letter van ongewijzigd blijft.

wk 10-12: over eurotoppen en andere vreemde eendjes

Dinsdagavond: zachtjes marcheert de repetitie van de blaaskapel door de open ramen van de Militaire Academie naar buiten terwijl ik mijn wekelijkse rondjes jog in het Jubelpark. Het is een toplente, dus een lentetop: de autoriteiten maken zich op voor de komst van 27 regeringsleiders en 20.000 demonstranten. Met ons nieuwe kantoor zitten we zo'n 500 meter van het Raadsgebouw vandaan, ideale lokatie natuurlijk om alle actie van dichtbij gade te slaan. Door eerdere ervaringen wijs geworden besluit ik echter de chaos niet af te wachten en de avond tevoren al naar Nederland te vluchten.

Diezelfde middag was het nog even spannend. Nietsvermoedend had ik mij aangemeld voor een 'roundtable' in het Europees Parlement over de relatie tussen regionaal beleid en transport. Transport is een dossier dat ik, naast Landbouw, ook volg namens alle provincies. Het was al een tijdje stil geweest op dit onderwerp (anders gezegd, ik was drukker met het GLB), dus hoog tijd dat ik me er weer eens in ging verdiepen. Meestal worden dit soort bijeenkomsten in een grote zaal georganiseerd waar een paar heren Belangrijke Dingen zeggen over het onderwerp. Ik zoek dan een plekje achterin de zaal, schrijf braaf op wat er gezegd wordt en maak er een mooi verslagje van voor de achterban. Maar toen ik de email met de bevestiging nog eens doorlas bleek het om een 'seated lunch' te gaan met zo'n 30 deelnemers, waarvan een stuk of 6 europarlementariërs. 'Active participation was a expected'. No free lunch dus, maar lichte paniek. Snel nog maar even wat informatie ingewonnen bij mijn collega Coen en het werkoverleg 's ochtends in het HNP, zodat ik toch nog redelijk goed beslagen ten ijs kon komen. Eenmaal in de 'members salon' bleek het te gaan om een informeel samenzijn waarvan de meeste deelnemers, vertegenwoordigers van grote vervoersbedrijven, elkaar en de europarlementariërs goed kenden. Ik was als 'provinciaaltje' toch een beetje een vreemde eend. Maar wel interessante tipjes van de sluier opgelicht over het aanstaande Witboek Transport. Onder andere dat de Europese Commissie heeft berekend ongeveer 215 miljard euro nodig te hebben om bestaande vervoerknelpunten op te lossen. Beschikbaar budget: hooguit 8 miljard. Ik voorzie problemen... Niet raar dus dat de DG Move, die over het transportbeleid gaat binnen de Commissie, met argusogen het Cohesiebeleid van de DG Regio in de gaten houdt, want dat budget is vele malen groter. We blijven het volgen.

Land van morgen, 14 februari 2011

Lobbyen is schaken op meerdere borden tegelijk. Zo speelt de toekomst van het Europese Landbouwbeleid niet alleen in Brussel, maar ook in Den Haag. De Tweede Kamer stuurt staatssecretaris Bleker namelijk op pad met een mandaat in de Europese Raad van Ministers, dus als je dat mandaat wilt beïnvloeden, moet je bij de Kamer zijn. Vandaar dat het IPO gedeputeerde Keereweer naar de vaste kamercommissie EL&I afvaardigde om eens uit te leggen hoe de provincies over het landbouwbeleid dachten. En ik mocht mee samen met onze Haagse lobbyiste Amal en landbouwspecialist Fons. Ik was net het boekje van Joris Luyendijk aan het lezen over het Binnenhof en zo ging het precies: eerst lunchen in Nieuwspoort met de gedeputeerde temidden van de Bekende Politici terwijl wij onze bestuurder nog wat laatste adviezen en informatie probeerden mee te geven. En daarna op de publieke tribune in één van de vergaderzalen van de Tweede Kamer, waar ook mijn collega's van andere maatschappelijke organisaties hun visie probeerden mee te geven aan de Kamerleden. Dat was nog niet eenvoudig, want de commissievoorzitter was erg streng met het hanteren van de 2 minuten spreektijd. Maar er kwamen veel vragen voor het IPO dus dat betekent in ieder geval dat de Kamerleden wel interesse hadden in ons verhaal. En dat moet ook want:
In het land van morgen, is men trots op het platteland
In het land van morgen, neemt men zelf de touwtjes in de hand
In het land van morgen, samen weer gaan zorgen
Voor het groen en blauw in Nederland
http://www.youtube.com/watch?v=OyxvxkG5C80
Serenade ter afsluiting van een provinciaal landbouwcongres in Drenthe. Omdat het Valentijnsdag was waren de hartekreten niet van de lucht. Velen maakten zich zorgen over de plannen van dit kabinet met het platteland. Bleker mag kritische geluiden vanuit de provincies tegemoet zien!

Behalve een korte vakantie en een privé-verhuizing de afgelopen tijd ook nog gesproken met mijn collega's public affairs van Ede en Wageningen, de Saxion Hogeschool, Enschede en de Universitiet Twente. En landbouw, heel veel landbouw... Amendementen ingediend op het conceptrapport in het Comité van de Regio's, we proberen ook nog een paar suggesties te doen in het Europees Parlement. Maandagavond vanuit Arnhem snel naar Brussel gereden om nog een glimp op te vangen van Gerrit Meester, lid van de Raad voor Leefomgeving en Infrastructuur. De Raad staat op het punt een rapport af te scheiden over het GLB. Zijn verhaal was helaas slecht te verstaan vanwege de lawaaierige omgeving, maar na afloop nog wel boeiende gesprekken gevoerd met enkele leden van de LTO-afdeling Goeree-Overflakkee (Zuid-Holland, niet Zeeland!) die een bezoek brachten aan Brussel. De volgende dag mocht ik namens de provincies tijdens een lunch samen met een aantal andere stakeholders verder van gedachten wisselen met de Raad. Wie weet, slaat daar iets van neer in hun advies!

En woensdag sollicitatiegesprekken gevoerd met interne kandidaten voor een nieuwe collega in Brussel voor Landsdeel Oost! Gelukkig maar, want het wordt steeds lastiger om in mijn eentje alle ballen in de lucht te houden. Maar er is dus hopelijk versterking onderweg. Daardoor helaas de uitslagenavond van de provinciale verkiezingen in het HNP (met bitterballen!) moeten missen. Een nieuw college... ik ben benieuwd!

week 4/5: Huis van de Provincies: waarom ook niet?

'Een Huis van de Provincies... ach, waarom ook niet?' Dat was de eerste zin van minister Donner toen hij samen met Karla Peijs 26 januari ons nieuwe HNP opende in Brussel. Er volgde een historisch verhaal over hoe de provincies, na lang geleden uit de Trêveszaal in Den Haag te zijn verjaagd, toch nog in de Rue de Trêves (Trierstraat) in Brussel terecht waren gekomen. Komisch talent, die Donner. Verder heel, heel veel mensen; Wim van de Kamp twitterde dat hij half bestuurlijk Nederland had gesproken op onze opening en dat was ook wel een beetje zo. Tussen de burgemeesters, wethouders, europarlementariërs, commissie-ambtenaren en gedeputeerden was ook mijn kersverse Commissaris van de Koningin van Overijssel Ank Bijleveld te ontdekken. Ik had mij voorgenomen haar te introduceren aan nuttige Brusselse contacten, maar iemand die al zo lang in het openbaar bestuur rondloopt, behoeft uiteraard weinig introductie; ze kende werkelijk iedereen. Handig, zo'n Commissaris met een enorm netwerk, die zou je nog eens om een boodschap kunnen sturen...
Die middag had ik een lunchbespreking met de onvolprezen burgemeester van Bronckhorst Henk Aalderink die weer grootse plannen heeft met de Open Dagen en zijn netwerk van plattelandsgemeenten, de P10. Leuk zo'n enthousiaste Achterhoek, maar waar haal ik de tijd vandaan om ze te ondersteunen in hun Europese ambities?
Terwijl de volgende ochtend de wijnvlekken weer uit het gloednieuwe tapijt werden gepoetst, namen wij afscheid van randstadcoordinator Guido. Dat ging niet vanzelf. Na door het halve HNP toegesproken te zijn, werd hij door de collega's van landsdeel Zuid meegenomen naar het auditorium, waar hij voor een groot scherm nog even de laatste kilometers van de Ronde van Vlaanderen moest fietsen. Benieuwd wie na de finish van Guido het EU2020-dossier met zoveel kennis en energie gaat overnemen!
Vrijdag in Arnhem nog met de griffie besproken hoe we 'Europa' het beste in het introductieprogramma kunnen verwerken. Het wordt spannend in Gelderland op 2 maart! Vervolgens met landbouwcollega Fons gewerkt aan een presentatie die ik de week daarop moest houden over het Gelderse plattelandsbeleid. Wat is ruilverkaveling in het Engels?
Maandag mocht ik voor 250 studenten Communicatie en Journalistiek in Ede in een panel samen met o.a. oud-(euro)parlementariër Bob van den Bos en NRC-journalist Mark Kranenburg mijn licht laten schijnen over de vraag of Europa zo interessant is voor aanstormend journalistiek talent. Creatieve ideeën en veel humor uit de zaal!

De rest van de week stond in het teken van landbouw. Dinsdag vergaderen in Utrecht met de IPO-landbouwexperts, woensdag presentatie in plattelandswerkgroep van de AER, en 's avonds boerenkool (grünkohlessen) bij de vertegenwoordiging van Niedersaksen. Behalve erg gezellig, geloof het of niet, een jaarlijks culinair hoogtepunt wat mij betreft. Die Niedersaksen maken er een waar boerenkoolfeest van!
Ondertussen bezig met de voorbereiding van de spreekpunten voor landbouwgedeputeerde Harry Keereweer, die deze week is uitgenodigd om met de Tweede Kamer van gedachten te wisselen over de toekomst van het Europees Landbouwbeleid. En vrijdag naar het ministerie van EL&I om bijgepraat te worden over de laatste stand van zaken in de Europese Raad op landbouwgebied. Interesting stuff! De verslagen van raadswerkgroepen zijn normaalgesproken niet openbaar dus het gaf voor ons een aardig inkijkje in het krachtenveld tussen de lidstaten. Maar de interdepartementalen waren volgens mij ook redelijk onder de indruk van de dossierkennis van mijn IPO-collega's en de procesinformatie die ik in een schemaatje had gezet. Soms lijken de ministeries te vergeten dat er ook nog zoiets bestaat als een Europees Parlement dat met het Verdrag van Lissabon echt iets te zeggen heeft over landbouwbeleid. Gelukkig zijn er dan de provincies om ze daaraan te helpen herinneren..;)