week 2/3: over ebikes, mediawetten en andere borrelpraatjes

De Gelderse gedeputeerde Marijke van Haaren is voorzitter van de Nederlandse fietsersbond en had vorige week een ontmoeting met de Eurocommissaris voor Transport, daartoe uitgenodigd door de Europese fietserbond. Ter voorbereiding hadden we dinsdagochtend een afspraak bij de afdeling Infrastructuur (en Milieu) van de PV, formerly known as Verkeer en Waterstaat. Het ging over ebikes, snelfietspaden, fietsveiligheid in Europese steden, de binnenvaartroute tussen Rotterdam en Parijs en lease-auto's; het was een geanimeerd gesprek.
Vervolgens wandelde ik toch wel wat gespannen voor het eerst naar ons nieuwe kantoor aan de Trierstraat: zou het zo mooi zijn geworden als gehoopt? En ja hoor, ons nieuwe pand is echt prachtig. Licht en modern en gezellig, een hele verbetering ten opzichte van onze oude locatie! En, niet onbelangrijk, de broodjeszaak aan de overkant is ook prima.
Woensdag een presentatie van onze stagiaire Lonneke, die onderzoek had gedaan naar aanleiding van de beleidsnotitie 'Future Challenges'. Lonneke's opdracht was om te onderzoeken hoe we de boodschap uit deze notitie het beste over het voetlicht konden brengen binnen de provincies. Een moeilijke opdracht, want het is een vrij complex en abstract verhaal (vind ik zelf), niet bepaald een zichzelf verkopend product zeg maar. Lonneke's advies was om vooral veel social media in te zetten, iets wat ik als (beginnend) twitteraar en blogger alleen maar kan beamen natuurlijk!
's Middags overleg op het nieuwe kantoor van de regio's Twente en Arnhem-Nijmegen, voorheen onze huisgenoten, maar inmiddels ook verhuisd naar een mooi art nouveau pand aan het Ambiorixpark in Brussel, dat zij delen met een aantal scandinavische regio's.
En daarna naar de receptie van VNO-NCW, dé nieuwjaarsreceptie voor de Nederlanders in Brussel. Nu ben ik na bijna twee jaar in Brussel al bijna een 'professioneel borrelaar' geworden, maar nieuwjaarsrecepties zijn toch een aparte discipline. Het is de bedoeling dat je met je contacten een kort gesprekje voert en vervolgens weer doorloopt naar de volgende relatie. En niet de hele avond een beetje bij je collega's rondhangen! Het kan best vermoeiend zijn maar ook wel weer heel nuttig, want je hoort nog eens wat op zo'n receptie.
Donderdagochtend alweer vroeg uit de veren voor een briefing van het Hongaarse voorzitterschap over hun prioriteiten op regionaal beleid dit jaar. Mijn, en ook de conclusie van de plaatsvervangend Nederlands Permanent Vertegenwoordiger die later die ochtend langskwam bij het HNP was, dat we het beste wat bescheiden verwachtingen van de Hongaarse daadkracht kunnen hebben. Ze hebben hun handen nu vol aan hun wat dictatoriale mediawet, niet echt populair bij het Europees Parlement.

De week daarop een kennismaking met mijn nieuwe Overijsselse commissaris, mevrouw Bijleveld. Leuke baas! Scherpe vragen en nog aardig ook; Overijssel had het slechter kunnen treffen!
Donderdag bleek ik op de derde plaats te zijn geëindigd in de 'Europese Ster Award', een interne competitie onder de HNP-lobbyisten wie de meeste artikelen schrijft voor de Europese Ster. Collega Sidony spande absoluut de kroon met 14 artikelen, maar ik vond dat ik met 7 stukjes toch ook flink mijn best had gedaan! De rest van de week vooral druk met de consultatie van de Commissie over de toekomst van het GLB. Een hele toer om alle provincies goed hierin naar voren te laten komen. Morgen is de deadline. Ik ga weer even verder.
Oh ja, het goede antwoord op quizvraag vorige blog was natuurlijk Eurocommissaris voor Regionaal Beleid Johannes Hahn. Eervolle vermelding dus voor Charlotte, die als eerste reageerde!

wk 50-52: over volksliederen, meisjeskoren en Europaquizjes

Zo, 2010 zit erop. Een veelbewogen jaar. Ik heb vooral zelf ook veel bewogen, dat is te zeggen, heen en weer gereisd tussen onze beide provincies en de Europese hoofdstad. Het exotische is er wel vanaf hoor, als je een paar keer per maand op de E19 in de file staat! Maar ik heb gelukkig de afgelopen weken ook wel weer bijzondere dingen meegemaakt.
Zo was ik begin december op een conferentie van een regionale netwerkorganisatie, de AER, waar bij aanvang iedereen plechtig opstond toen het Europese Volkslied werd gespeeld! Geen grotere Eurofielen dan de regio's blijkbaar.
Ook nog bij onze 'Deutsche 'Nachbarn' langsgeweest: Nordrhein-Westfalen had een strijkkwartet laten overkomen en Niedersaksen het Hannover Mädchenchor, een stuk of 40 lieftallige meisjes die een engelachtig gezang afscheidden in een nogal koude kerk. Gelukkig was er glühwein voor de warme afdronk.
De week daarop allemaal afspraken in Nederland gepland, want ons kantoor in Brussel zou woensdag gaan verhuizen naar ons nieuwe pand, en dan kon er niet ter plaatse gewerkt worden. Maar toen gingen we opeens toch niet verhuizen. Er waren azerty-toetsenborden geleverd in plaats van qwerty of zoiets. Drie weken uitgesteld. Dus ik zit nu (3 weken later) weer een week in Nederland. Nou ja, is ook wel weer leuk. Met Utrecht als uitvalsbasis gewerkt in Den Haag, Zwolle en Arnhem. En een geweldige uitvoering van het onvolprezen chanson 'Dr Bernard' mogen aanschouwen door collega's Sander en Alwien tijdens onze afdelingskerstborrel. Mooi, provinciehumor.
De week vóór Kerst benut om eens wat bij te praten en lezen over Belangrijke, maar Niet Urgente Zaken. En in te pakken natuurlijk, voor de verhuizing. Vond dat ik het met anderhalve verhuisdoos toch tamelijk clean desk-achtig bezig was. Traditioneel wordt bij het HNP in de week voor Kerst het jaar afgesloten met een lunch. Dit jaar was er een heus Kerstverhaal, geschreven door Co Hesie en Fons Structuur. Ghostwriter: Bert. Leuk!
Maar het allerleukste die week waren toch wel de 30 Gelderse middelbare scholieren die woensdagmiddag te gast waren bij mij. Ze hadden in hun eigen Kerstvakantie zelf een trip naar Brussel georganiseerd ter voorbereiding op een groot evenement op 9 mei aanstaande, de dag van Europa. Ik had een quizje voor ze gemaakt, dat ik wel vaker gebruik voor groepen (volwassenen), en dat toch meestal wel peinzende gezichten oplevert. Wie is die man met die baard ook alweer?1)
Maar mijn Gelderse jeugd was daar totaal niet van onder de indruk. In rap tempo werden alle vragen met een ietwat verveeld gezicht beantwoord. Ik meende zelfs hier en daar een licht beledigde blik te zien, hoe kon ik hun kennisniveau toch zo onderschatten? Gelukkig werden ze daarna wel even aan het werk gezet met een lobbyspel over passagiersrechten, waarbij er gedebatteerd werd op het scherpst van de snede. En keurig via de voorzitter, zoals de parlementsetiquette vereist. Respect.
En toen: Kerstvakantie! Hoera. In 2011 weer nieuwe kansen, nieuwe pijzen. Ik hou u op de hoogte.

1)De eerste die een reactie stuurt met het goede antwoord krijgt een eervolle vermelding in mijn volgende blog en/of een mooie Europaposter.

week 47/48: popperdepop en yakkiebakkie in de file

Er zijn momenten waarop je werk een klein feestje is. Maar soms ook niet. Een dag waarin dit in elkaar over liep was vorige week maandag. Ik was uitgenodigd door het Betaalorgaan van de Dienst Landelijk Gebied (DLG)/regio oost om een aantal projecten te bekijken uit het Plattelandsontwikkelingsprogramma (al gauw 3x de woordwaarde), beter bekend als het POP. Ik mocht ook andere collega's uitnodigen van de andere provincies die onder de regio Oost vallen, waar in dit geval, meer door toeval dan argumenten volgens mij, behalve Gelderland en Overijssel ook Flevoland toe behoort.
Eerst kregen we uitleg over de subsidieprocedure. Blijkt dat de drie provincies, lekker autonoom, hun eigen procedure hebben gekozen, hetgeen het voor de DLG bepaald niet makkelijker maakt, laat staan leuker. Drie verschillende procedureformulieren met minstens 8 stappen en ontelbaar veel subhandelingen zorgen ervoor dat de subsidieaanvraag volgens de regels wordt afgehandeld. Mmm, in de vermindering van de administratieve lasten kunnen nog wel een paar slagen gemaakt worden. Maar toen, de wei in!
Eerst in de buurt van Zevenaar naar een kweker van tropische en vergeten groentes. Om die aan de man te brengen heeft hij met subsidie uit het POP een kookstudio midden in zijn kwekerij gelegd. Hij vertelde enthousiast over de 15 koks die hij in dienst heeft uit allerlei verschillende culturen, want in de Surinaamse, Turkse en Marokkaanse keuken weten ze wel raad met die vergeten groentes! De zaak loopt als een dolle; dankzij de studio heeft hij veel afzet van zijn eigen producten die hij in de winkel ernaast verkoopt en van de allochtone koks is de helft al voor zichzelf begonnen met een eigen cateringbedrijfje. Dus verbreding van agrarische activiteiten stimulering regionale economie en integratie! Ik vind het mooi.
Vervolgens over gladde besneeuwde dijkjes en een veerpontje naar het volgende POP-project: een kippenboerderij met daarbij een camping bestaande uit een stuk of 20 originele Mongoolse tenten.
Compleet met Mongools interieur en heuse Yaks in de wei. Heel mooi en lekker knus. En wederom energieke eigenaren, die met een relatief kleine subsidie (€ 30.000,-) een bloeiende nevenactiviteit wisten op te zetten! Daar word ik nou enthousiast van.
Dat enthousiasme bevroor enigszins in de monster-avondspits, waardoor ik er twee-en-half uur over heb gedaan om van Arnhem naar Utrecht te rijden. De in mijn vorige blog geuitte bezwaren tegen de trein slik ik bij deze weer in. Zeker aangezien in de trein waarin ik nu zit naar Brussel, gratis internet aanwezig is! Gelukkig deelde ik de smart met 3 collega's die ik een lift had aangeboden, dus het werd uiteindelijk nog best gezellig! DLG: Bedankt voor de organisatie!
Donderdag kwamen de statengriffiers naar Brussel. Vraag: hoe betrekken we de volgende Staten, na de provinciale verkiezingen in maart, bij de provinciale Europadossiers? Wij klagen soms dat de statenleden weinig belangstelling tonen voor Europa, zij vinden soms dat ze niet goed kunnen sturen omdat ze vaak pas achteraf geïnformeerd worden. Hoe dit op te lossen? Goede afspraken over gerichte informatievoorziening aan de staten is een eerste stap. Vervolgens willen we in het Oosten wellicht een aantal themabijeenkomsten organiseren zodat de staten ook echt invulling kunnen geven aan hun kaderstellende rol. Binnenkort met de griffie eens doorpraten over de uitwerking.
Andere hoogtepunten vorige week: de lunch met het Brussels vrouwennetwerk met Agnes Jongerius, wat een sterke en grappige vrouw! En de afscheidsborrel van onze onvolprezen information officer Emmy. Collega Bert had een hilarisch filmpje gemaakt. Je had erbij moeten zijn.
Nu in de trein terug naar Brussel, met internet dus, vanuit Zwolle, waar ik vanmiddag te gast was bij de Hogeschool voor de journalistiek Windesheim. Zo’n 90 tweedejaars studenten hadden daar een Europamiddag, waarbij ze aan het eind van de dag een opzet voor een artikel over een Europees onderwerp moesten presenteren. Kritisch hoor, die jeugd van tegenwoordig! Een hele uitdaging om zoiets ‘saais’ als Gemeenschappelijk Landbouwbeleid interessant te maken. Maar wel erg leuk om te doen! Hopelijk zijn er wat zieltjes gewonnen voor de Europese zaak. Een beetje meer media-aandacht voor alles wat er speelt in Europa zou niet verkeerd zijn!

week 45/46: over snelkappers, 7 heuvels en andere prioriteiten

Wat stram in de benen zit ik vandaag achter mijn computer, na de zevenheuvelenloop zondag door het schitterende Rijk van Nijmegen. Met zo'n 30 collega's de provincie Gelderland vertegenwoordigd. Ook vriend Michiel en mijn HNP-collega Johanne van de regio Randstad werden liefdevol in het Gelderse team opgenomen. Prachtig weer en zoals ieder jaar weer veel mensen op en langs de weg. En een nieuw wereldrecord, dat kan natuurlijk alleen maar in Oost-Nederland! Was ook niet ontevreden over mijn eigen tijd (1.23u). Dank nog aan collega Jan van Maasakkers, die zijn huis (dat vlakbij de start ligt) openstelde voor het omkleden vooraf en het welverdiende kopje thee na afloop!

Terug naar de inhoud: het nieuwe werkprogramma van de Commissie is uit. Daarop baseren we in het HNP en in Oost-Nederland ons eigen lobby-werkplan voor het komende jaar. Voor mij voor het eerst: vorig jaar kwam het werkplan voor 2010 pas ergens in het voorjaar, omdat de nieuwe Commissie na de Europese verkiezingen in juni 2009 pas begin 2010 aantrad. Toen moesten we onze prioriteiten dus zelf verzinnen. Nu ligt er een stuk van de Commissie waarin per thema alle voorstellen vermeld staan die de Commissie dit jaar in procedure wil brengen en wanneer ongeveer. Keurig! En handig ook, voor ons. Duidelijk is dat 2011 een belangrijk jaar wordt in de opmaat naar de nieuwe EU-begroting in 2013. Regionaal beleid, Innovatie en Landbouwbeleid zijn daarin de grote dossiers die ook voor ons provincies grote consequenties kunnen hebben. De Commissie heeft het er maar druk mee! Het vastlopen van de onderhandelingen tussen de Raad en het Parlement over de begroting van 2011 voorspelt in ieder geval niet veel goeds..

Vorige week moest ik voor verschillende afspraken zowel op maandag als donderdag in Zwolle zijn, maar dinsdag, woensdag en vrijdag in Brussel. 2 keer op en neer dus. Omdat ik nog veel lees- en schrijfwerk had, besloot ik, na woensdag een lift van collega van Brussel naar Nederland te hebben gekregen, donderdag eens met de trein terug naar Brussel te reizen. Normaal ga ik altijd met de auto, maar omdat ik mij ook van mijn groene kant wil laten zien probeer ik af en toe het spoor. En meestal ben ik daarna weer voor een paar maanden genezen. Een treinreis van Zwolle naar Brussel duurt 4 uur, een uur langer dan met de auto, van deur tot deur gerekend zelfs 5 uur. Als ie op tijd rijdt. Tel daarbij op het sjouwen met koffers en laptop op winderige en lekkende stations, vieze wc's en overvolle coupés met luid en lang bellende mensen en dan verlang ik weer terug naar mijn warme, schone autootje. Een beetje meer comfort zou een lange treinreis zoveel aangenamer maken! Daar hadden ze op een conferentie over duurzaam transport ook over nagedacht, georganiseerd door De Groenen, een politieke partij in het Europees Parlement. In Frankrijk werkt men op stations aan diensten zoals wifi en vergaderruimtes, een creche en zelfs een 'coiffeur-express', een snelkapper dus. Sneller kunnen ze het misschien niet maken, maar dan wellicht toch prettiger! Verder voorstellen besproken van de Commissie om transport duurzamer te maken. De ambities om bijvoorbeeld CO2 uitstoot te verminderen zijn hoog, dus ook de provincies moeten als regionale vervoersautoriteiten aan de slag! (zie ook http://www.europesester.eu/, afl. 22-11)

Woensdag werd de mededeling van de Commissie over de toekomst van het landbouwbeleid verwacht. Ik hield op twitter in de gaten of er al activiteit was. Maar die kwam pas donderdag. Toen een potje oudhollands 'zoek-de-verschillen' gespeeld met de in oktober al gelekte versie. Bleek grotendeels overeen te komen, alleen het taalgebruik iets genuanceerder. Gelijk stroomden de persberichten al binnen met meningen van belangenorganisaties en politieke partijen. Het grote lobbyspel kan beginnen. Ik heb er zin in!

week 41-44: lekker lekken

Ma 11 -10: De gemeentes Deventer, Apeldoorn, Zutphen, Brummen, Epe, Voorst en Lochem vormen niet alleen een (soort van) driehoek maar ook een regionaal samenwerkingsverband. Maandag heb ik kennisgemaakt met de nieuwe secretaris van deze stedendriehoek op haar kantoor in een hele hoge toren in het centrum van Deventer. Prachtig uitzicht. Ik ben fan van de stedendriehoek. Het is een hele kleine organisatie waar op concreet niveau wordt samengewerkt en veel energie komt uit de gemeentes zelf. Vorig jaar waren de bestuurders van de Stedendriehoek op werkbezoek in Brussel. Ik heb ze leren kennen als een enthousiaste en inhoudelijk betrokken club. De nieuwe secretaris past prima in dit profiel. Een goede basis dus om ook in de toekomst te blijven samenwerken!
Di 12-10: Afscheid genomen van stagiaire Susan. Ze heeft hard gewerkt om de Open Dagen een succes te maken. En dat waren ze. En het was nog gezellig ook!
Vr 15-10: op uitnodiging van de PV meegeluncht met Jong LNV, de jonge ambtenaren vereniging van het Ministerie van LNV... euh ELI...pardon EZLI....nou ja, ik wacht de nieuwe visitekaartjes wel af.

Na een week herfstvakantie maandag een combidag met verschillende afspraken in Arnhem en Zwolle en dinsdag in Utrecht met de provinciale landbouwexperts de puntjes op de i gezet voor een gezamenlijk position paper landelijk gebied. Twee weken daarvoor was de mededeling van de Commissie hierover al gelekt, die officieel pas 17 november uitkomt. De Commissie is de laatste tijd zo lek als een mandje; niet alleen de mededeling over het GLB maar ook de budget review, het vijfde cohesieverslag, de innovatie-unie en het nieuwe witboek over Transport circuleren allemaal ruimschoots voor de publicatiedatum. Ik heb het idee dat dat niet helemaal per ongeluk gaat, dat lekken. Het is wel handig om alvast een beetje informeel de reacties in het veld te peilen, voordat een stuk in de officiële besluitvormingsprocedure belandt. En zo schokkend is het nou ook allemaal niet, die gelekte stukken. Maar handig is het wel!

Gisteren een hele interessante gastspreker in het HNP: Caroline de Cock aka 'Lino the Rhino', lobbyiste in Brussel, actief twitteraar en schrijfster van het boek iLobby.eu (+ lange ondertitel), dat gaat over het gebruik van social media bij lobby. Ik ben al een tijdje met mijn beperkte digitale intelligentie aan het pionieren met twitter en dit blogje en krijg naast een enkele 'retweet' ook wel eens kritiek op het uiten van een online mening (want lobbyisten vertolken slechts de opvattingen van hun opdrachtgever en hebben dus geen eigen mening, in ieder geval geen kritische, nee wij vinden alles leuk en nuttig en interessant). Als je denkt dat ik kritisch ben, moet je haar blog over de DG Digit eens lezen op www.lobbyplanet.eu/.. hihi. Wel geleerd: een disclaimertje. Zie stukje onder 'oh ja'... Blijk ik toch over een eigen mening te kunnen beschikken! Hoera. Ik ben weer helemaal enthousiast, en mijn collega's zijn ook vrolijk aan het tweeten dus het HNP gaat met haar tijd mee! Hoerahoera.

week 39/40: over kiloknallers, brebent- en open days

Week 39 stond vooral in het teken van het voorbereiden van de Open Dagen, waarover later meer. Ook veel landbouw. Ik mocht een presentatie geven voor het Betaalorgaan van de Dienst Landelijk Gebied over de provinciale lobby inzake de toekomst GLB. Het lijkt erop dat wij, de provincies, het de DLG knap lastig maken. Het schijnt dat alle provincies voor een eigen manier van het afrekenen van landbouwsubsidies hebben gekozen. Misschien gaat dit wat ver: als provincie kun je wel de regie voeren op het beleid, maar wil je echt allemaal apart de boekhouding doen? Misschien zie ik het te simpel. Ik mag in ieder geval binnenkort samen met een aantal collega's op werkbezoek bij de DLG Oost. We gaan ook de wei in, leuk!
Bij de landbouwborrel van Esther de Lange een fascinerend verhaal over de huisvestingsproblematiek van de pluimveesector en aanverwante zaken. Aantal vierkante meters wordt niet per kip, maar per kilo gemeten. Dat is wel logisch, aangezien een kuikentje natuurlijk kleiner is dan een kip, maar het klonk mij toch wat onpersoonlijk in de oren. Het is lastig scharrelen als je kippevel hebt, was mijn conclusie.

Ook nog naar fantastisch georganiseerde receptie van Brabantdag in het jubelpark. Brabantdag? Brebent-day! Een Brabants statenlid had zich afgevraagd waarom de hele dag in het Engels was. Nou, omdat het een kwestie van veel, heel veel geduld is, voor heel Europa Brabants lult. We wachten natuurlijk rustig op die dag, maar ondertussen praten we - wat mij betreft- gewoon Engels.

En dan de eerste week van oktober: de regionale open dagen. Wel een mooi gezicht als je 's ochtends vroeg honderden mensen met een gifgroene badge om hun nek wat verdwaasd op hun kaartje ziet kijken op zoek naar hun workshop. Drie dagen lang. Moest zelf ook aan de bak: 2-daagse werkbezoeken van 2 gedeputeerden, 1 statencommissie en 1 statenfractie, zo'n 40 bestuurders uit de Achterhoek, een informatiestandje van 4 regio's, een diner voor 120(!) Oosterlingen en onze eigen workshop. En dan nog wat recepties tussendoor. Een logistieke nachtmerrie, maar het verliep allemaal vrij soepel, mede dankzij het kordate optreden van mijn stagiaire Susan, die losjes maar beslist de hele operatie hielp in goede banen te leiden. Heb zo'n beetje alle Nederlandse Europarlementariërs voorbij zien komen. Behalve Lambert van Nistelrooij. Die was overal.
Een geslaagde week, alles bij elkaar. Jammer dat die workshops zelf vaak zo saai zijn. Vind ik dan. (zie ook eerdere post: Open dagen 'anything but funny'). Ik werd af en toe wakkergekieteld door een spreker die het met een zwaar Duits accent telkens had over 'the sexual approach', maar dat bleek helaas over de sectorale aanpak te gaan...
In Brussel bedoelt men met 'debat' vaak 3 of 4 grijze mannen die omstebeurt 20 minuten lang open deuren van een blaadje af staan te lispelen. Mag er een beetje meer vuurwerk bij? Als er de week tevoren meer dan 50.000 mensen komen demonstreren zijn we het vast niet allemaal met elkaar eens!

PS: foto met dank aan de stadsregio Arnhem-Nijmegen, die om modestad Arnhem onder de aandacht te brengen een Europese Jurk hadden laten ontwerpen bij de Open Dagen in 2008. Talk about a sexual approach...

week 38: over pasjes en logo-logica

Deze week heb ik mijn (bruine) lobbyistenpasje opgehaald voor het Europees Parlement. Ik mag weer een jaar lang Europarlementariërs lastigvallen met het Provinciaal Belang. Ik bewaak mijn pasje zoals Gollem zijn ring, want het verkrijgen van zo'n toegangsbewijs is geen sinecure. Alle zevenhonderdzoveel MEP'ers (Members of European Parlement) hebben uiteraard een sleutelrol in dat machtige orgaan dat de Europese Unie heet, worden overal herkend op straat en staan dagelijks bloot aan enorme terroristische dreigingen. Daar is de parlementaire beveiliging gelukkig helemaal op ingespeeld. De filosofie hierachter is: als we het proces om binnen te komen maar lang, irritant en onduidelijk genoeg maken, dan haken de waxinelichtjeshouderwerpers van deze wereld vanzelf wel af. Zo moeten eenmalige bezoekers (inclusief burgemeesters, gedeputeerden en andere hooggeplaatsten die niet graag in de wacht worden gezet) vaak uren in de rij staan voor een 'dagpasje' bij een balie die totaal niet is toegerust op de grote bezoekersaantallen waar het Parlement dagelijks mee te maken heeft.
Het wordt echter pas echt ingewikkeld als je een permanente pas nodig hebt. Het aanvraagformulier beslaat een pagina of 12 en vraagt naar allerlei informatie waar niets mee wordt gedaan. Dit dient te worden geflankeerd met een berg aan overige documentatie. Dat je een kopie van je paspoort en een verklaring van goed gedrag moet kunnen overleggen is nog te begrijpen, maar dat is nog niet alles.
Nee, want de beveiligingsdienst heeft grondig onderzoek gedaan naar terroristische bewegingen. Dit zijn professionele organisaties, met een professioneel public affairsbeleid en dus waarschijnlijk ook een serieus bedrijfslogo. Aan het logo kunnen we wel zien of we met terroristen te maken hebben, denkt de bewaking. Daarom moet je, op officieel briefpapier van de organisatie waar je voor werkt, motiveren waarom je graag een EP-pas wilt hebben. Als hier niet het logo van Al Quaida opstaat, zul je wel door de beugel kunnen dus. Heb je al het papierwerk in orde, dan mag je 6 tot 8 weken wachten op het verlossende bericht en na een jaar dezelfde procedure weer herhalen.
Geen speld tussen te krijgen zeg ik. Voor alle zekerheid moet je iedere keer als je het Parlement betreedt nog wel door detectiepoortjes, maar de beveiligers zijn - en terecht- zo overtuigd van de waterdichtheid van dit systeem, dat daar niet heel serieus naar wordt gekeken. Behalve natuurlijk dat er intensief wordt gespeurd naar Al Quaida PR-materiaal. Dat komt er in het Europees Parlement niet in.