wo 19-5:
Vergadering van de werkgroep ' rural development' van de Vereniging van Europese Regio's (En: AER). Een stuk of 20 regionale vertegenwoordigers bepalen met elkaar de inzet voor een position paper over de toekomst van het gemeenschappelijk landbouwbeleid. In het Comité van de Regio's wordt in alle vergaderingen in alle officiële EU-talen getolkt om bij regionale bestuurders geen vrees te kweken voor het bekleden van internationale functies, vanwege het eventueel slecht beheersen van vreemde talen. Iedere bestuurder kan zich zo nauwkeurig in zijn of haar moedertaal uitdrukken. De tolken zitten, net als in het Parlement, boven in hokjes om de vergaderzaal heen en met een koptelefoon kun je afstemmen op je eigen taal. Tolken echter wel erg duur. Bij deze ambtelijke vergadering van de AER wordt daarom alleen in het Engels en Frans vertaald; de tolken zitten gewoon aan tafel en fluisteren in de microfoon.
Nu vind ik simultaan tolken een verbazingwekkend fenomeen. Ik heb mateloze bewondering voor deze mensen, die over schizofreen-achtige kwaliteiten moeten bezitten om een zin uit te spreken terwijl ze tegelijkertijd luisteren naar de volgende zin en deze nog vertalen ook. Ik zit vaak ademloos te kijken en vergeet op te letten wat ze nu eigenlijk zeggen. Hun taak wordt nog bemoeilijkt door allerlei vakjargon, afkortingen en ander specialistisch geneuzel, dat zich vaak niet zo makkelijk om laat zetten in een andere taal.
Nog ingewikkelder wordt het echter, als degene die je moet vertalen zélf in een tweede taal spreekt. Op ambtelijk niveau is dit vaak zo, over het algemeen spreekt alles ten zuiden van Vlaanderen liever Frans, de rest Engels. Maar wat doe je met een Nederlander die het heeft over het Zjie-El-Bie (GLB staat voor Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, maar dat slaat natuurlijk nergens op in het Engels) of begint over verwetting, als hij 'vernatting' (van het landschap, weet eigenlijk niet eens of dat wel een Nederlands woord is) bedoelt. Het heeft vaak een hoog 'I fok horses -Pardon? - Yes, paarden!'-gehalte, die vergaderingen. De tolken slaan zich hier echter meestal prima doorheen, evenals door ondoorgrondelijke accenten en onnavolgbare grammaticale uitstapjes. Hulde!
zondag 30 mei 2010
dinsdag 25 mei 2010
week 19: Job tobt over topjob
Korte week vanwege Hemelvaart. Dinsdag is Job Cohen in Brussel. Opvallend is dat hij door verschillende eurocommissarissen en zelfs voorzitter Barrosso wordt onthaald als ware hij de aanstaande premier. 's Avonds geeft hij een speech voor de Nederlandse geïnteresseerden in een bomvol zaaltje in het centrum van Brussel. Hoewel het niet zijn onderwerp is en hij het verhaal moet voorlezen, ben ik wel onder de indruk van zijn kalme maar daadkrachtige voorkomen. De inhoud van zijn verhaal is ook duidelijk: pro-Europees, maar niet zozeer vanuit ideologie als wel vanuit welbegrepen eigenbelang. Griekenland moet boeten voor zijn wanbeleid en alle lidstaten moeten een stukje van hun soevereniteit inleveren om er met z'n allen beter uit te komen. Duidelijk toch?
Woensdag zou de burgemeester van Bronckhorst op werkbezoek komen, maar dat gaat niet door omdat er een stille tocht wordt georganiseerd voor een jongen uit zijn gemeente die door zinloos geweld is overleden, het weekend ervoor. Dat heeft uiteraard voorrang voor de burgervader. In plaats daarvan fiets ik naar het Europees Parlement om een hoorzitting bij te wonen van de EVP-fractie (het Europese CDA) over de toekomst van het landbouwbeleid. Normaalgesproken kan ik bij wijze van publieke tribune op de achterste rijen zitten en een koptelefoon opzetten voor de vertaling, maar ik moet even wachten omdat er een grote groep nogal verveeld uitziende bejaarde bezoekers alle stoelen bezet. Onder het slaken van zuchten van opluchting verlaten ze na een half uurtje de zaal.
De bijeenkomst heeft een Frans tintje. Zowel de voorzitter van de EVP als de schaduwrapporteur op dit dossier zijn Frans, en alle boerenorganisaties die ze hebben uitgenodigd blijken ook Franstalige vertegenwoordigers te hebben. Zelfs Landbouwcommissaris Ciolos, een Roemeen, heeft in Frankrijk gestudeerd en voert het woord in het Frans. Er wordt gepleit voor behoud van inkomenssteun om daarmee toch vooral de voedselzekerheid in Europa te garanderen. Frankrijk heeft veel baat bij het huidige landbouwbeleid en wil dat dus graag zo houden. Binnen de EVP-fractie hebben de Fransen in ieder geval al een aantal spelers op sleutelposities in het landbouwdossier. Alleen Eurocommissaris Ciolos, hoewel dus ook Franstalig en in het verleden minister voor de Roemeense variant van het CDA, is duidelijk van mening dat het anders moet. Nieuwe uitdagingen zoals de komst van de nieuwe lidstaten, klimaat en demografische ontwikkelingen, vragen om ingrijpende hervormingen. Het wordt dus nog een spannende strijd verwacht ik, tussen de hervormers en de conservatieven.
Woensdag zou de burgemeester van Bronckhorst op werkbezoek komen, maar dat gaat niet door omdat er een stille tocht wordt georganiseerd voor een jongen uit zijn gemeente die door zinloos geweld is overleden, het weekend ervoor. Dat heeft uiteraard voorrang voor de burgervader. In plaats daarvan fiets ik naar het Europees Parlement om een hoorzitting bij te wonen van de EVP-fractie (het Europese CDA) over de toekomst van het landbouwbeleid. Normaalgesproken kan ik bij wijze van publieke tribune op de achterste rijen zitten en een koptelefoon opzetten voor de vertaling, maar ik moet even wachten omdat er een grote groep nogal verveeld uitziende bejaarde bezoekers alle stoelen bezet. Onder het slaken van zuchten van opluchting verlaten ze na een half uurtje de zaal.
De bijeenkomst heeft een Frans tintje. Zowel de voorzitter van de EVP als de schaduwrapporteur op dit dossier zijn Frans, en alle boerenorganisaties die ze hebben uitgenodigd blijken ook Franstalige vertegenwoordigers te hebben. Zelfs Landbouwcommissaris Ciolos, een Roemeen, heeft in Frankrijk gestudeerd en voert het woord in het Frans. Er wordt gepleit voor behoud van inkomenssteun om daarmee toch vooral de voedselzekerheid in Europa te garanderen. Frankrijk heeft veel baat bij het huidige landbouwbeleid en wil dat dus graag zo houden. Binnen de EVP-fractie hebben de Fransen in ieder geval al een aantal spelers op sleutelposities in het landbouwdossier. Alleen Eurocommissaris Ciolos, hoewel dus ook Franstalig en in het verleden minister voor de Roemeense variant van het CDA, is duidelijk van mening dat het anders moet. Nieuwe uitdagingen zoals de komst van de nieuwe lidstaten, klimaat en demografische ontwikkelingen, vragen om ingrijpende hervormingen. Het wordt dus nog een spannende strijd verwacht ik, tussen de hervormers en de conservatieven.
maandag 10 mei 2010
week 18: De Trots van het Oosten
Zo 2-5:Anderhalf uur in de stromende regende door Utrecht gelopen om een café te vinden waar ze de strijd om het landskampioenschap live uitzenden... zonder resultaat. Nou ja, zonder resultaat: FC Twente kampioen! Mooi dat er in het Oosten nog gewoon ongecompliceerd feest gevierd kan worden.
Ma 3-5:
Na een dagje Zwolle 's avonds nog naar de landbouwborrel in Brussel. Frits Thissen, het nieuwe afdelingshoofd Landbouw op de Permanente Vertegenwoordiging (PV, de ambassade van Nederland bij de EU) vertelt iets over het landbouwbeleid in de Verenigde Staten, waar hij voorheen gestationeerd was. Het budget van de VS voor landbouw verschilt niet zoveel van het Europese, maar ik keek er wel van op dat 75% daarvan gaat naar voedselbonnen voor de armlastige Amerikaan. Voedselbonnen; dat associeer ik met WOII, of toch anders hoogstens met hedendaagse communistische heilstaten (en België); maar in het land waar iedere vorm van overheidsbemoeienis als een inbreuk op de privacy wordt gezien en zelfredzaamheid een religie is? Weer wat geleerd.
Di 4-5:
Gesprek met de door de wol geverfde EU-lobbyist van Transport en Logistiek Nederland(TLN). Mooi te merken hoe achter bepaalde terminologie soms een hele wereld schuilgaat. Ik heb bijvoorbeeld wel eens gehoord dat wat bij het ministerie van LNV 'gewasbescherming' heet, bij hun collega's van VROM het dossier 'pesticide' wordt genoemd. Hier moest ik aan denken toen mijn TLN-collega het had over de voordelen van 'eco-combi's', die in de milieuhoek beter bekend staan als 'megaliners' of 'monstertrucks'...
Wo 5-5:
Lunch met de directeur van één van de Duitse länder. De schaalgrootte tussen Nederland en Duitsland op regionaal niveau is eigenlijk niet te vergelijken. Nordrhein-Westfalen telt ongveer evenveel inwoners als heel Nederland en heeft in Brussel een vertegenwoordiging van 30 man, daar waar wij in Oost-Nederland het voor 2 provincies met z'n tweeën moeten doen. De Duitse Länder zijn dus machtige bondgenoten in de lobby.
Daarom zijn mijn collega en ik blij dat onze lunchpartner het geheel met onze positie ten aanzien van structuurfondsen eens is: in plaats van krampachtig vast te houden aan Europees geld met als enige argument dat we dit altijd al gehad hebben en dus graag willen behouden, moeten we onze rol als gebiedsregisseur goed invullen en laten zien dat we bijdragen aan Europese doelen. Een intelligente(re) rechtvaardiging voor EU-fondsen, denken wij.
Do 6-5:
In afwezigheid van mijn Oost-Nederlandse collega die expert is op milieugebied mag ik aanschuiven bij overleg met de milieu-afdeling van de Nederlandse PV. Hoewel we op sommige dossiers tegenover elkaar staan, wordt er op de meeste terreinen goed samengewerkt met het Rijk. Handig, want wij kennen de praktijk (handhaving, uitvoering) van veel milieuwetgeving en met die informatie kunnen de PV'ers dan weer onderhandelen in de Europese Raad. Zij houden ons op de hoogte van wat er speelt en vice versa.
Vr 7-5:
Ik zie in een nieuwsbrief van DG MOVE, het directoraat-generaal van de Europese Commissie van Transport, dat er een nieuwe publieke consultatie aankomt op een voor ons interessant onderwerp: Trans-Europese Netwerken. Mijn collega's in Nederland geïnformeerd en gevraagd of we hier iets mee gaan doen: een gezamenlijke provinciale reactie is sterker dan een aantal afzondelijke. Dit wordt nu uitgezet in de diverse overlegorganen. De deadline is pas in september, maar dat is met de zomerperiode in aantocht altijd sneller dan je denkt, gezien alle afstemming die één document met 12 provincies vergt. Werk aan de winkel dus!
dinsdag 27 april 2010
week 17: in alle staten
ma 26-4:
De Provinciale Staten
Ze praten en ze praten
Over de kosten en de baten
de hoeken en de gaten
We praten met de staten
Over het doen maar ook het laten
Het naaien van de maten?*
Het dorp, de stad, de staten
Het communiceren van de vaten
Van de Provinciale Staten
*zie voorstel Europarlementariër Toine Manders over het invoeren van 1 Europese confectiemaat
di 27-4
De werkgroep Europa van de Provinciale Staten van Overijssel is op werkbezoek in Brussel. Doel is om een soort 'testament' op te stellen over Europa ten behoeve van hun opvolgers na de verkiezingen in het voorjaar van 2011. Daartoe laten ze zich goed bijpraten door sprekers op verschillende dossiers. Maandagavond is er een diner met europarlementariërs Lambert van Nistelrooij (CDA) en Gerben-Jan Gerbrandy (D'66). Van Nistelrooij houdt een gloedvol betoog over kikkers en dansende reuzen (je had erbij moeten zijn), Gerbrandy discussieert met de statenleden met prikkelende stellingen over het nut van beïnvloeding van de EU. Hij wijst erop dat een voorpost in Brussel minstens net zo belangrijk is om de 'achterban' tijdig te informeren van op handen zijnde nieuwe wet- en regelgeving; zodat deze zich daarop goed voor kunnen bereiden.
Dinsdag gesprekken bij DG AGRI en DG Regio, de twee directoraten-generaal van de Commissie die met z'n tweeën ongeveer 2/3 van de Europese begroting bestieren (en er zijn nog zo'n 25 andere DG's). Het is altijd een beetje gedoe om met zo'n groep door de beveiliging heen te komen (bij het parlement is het meestal nog erger) maar eenmaal binnen valt op hoe open de ambtenaren van de commissie staan voor ons verhaal. De statenleden zijn er een beetje beduusd van, zo lijkt het, maar al snel wordt er op los gefilosofeerd over de toekomst van de agrarische sector in Oost-Nederland en de geleerde lessen van de structuurfondsen. Dit wordt een fraaie nalatenschap!
wo 28-4
Na het werk nog een verjaardagsborrel voor het HNP van mij en 5 andere collega's in Ierse pub met aansluitend voetbal. Ik word uitgelachen omdat ik dacht dat het de finale van de Champions League was, maar het was nog maar de halve. Je kunt niet overal verstand van hebben. Ik laat het van mij afglijden, en wacht rustig op de wedstrijd van zondag...
De Provinciale Staten
Ze praten en ze praten
Over de kosten en de baten
de hoeken en de gaten
We praten met de staten
Over het doen maar ook het laten
Het naaien van de maten?*
Het dorp, de stad, de staten
Het communiceren van de vaten
Van de Provinciale Staten
*zie voorstel Europarlementariër Toine Manders over het invoeren van 1 Europese confectiemaat
di 27-4
De werkgroep Europa van de Provinciale Staten van Overijssel is op werkbezoek in Brussel. Doel is om een soort 'testament' op te stellen over Europa ten behoeve van hun opvolgers na de verkiezingen in het voorjaar van 2011. Daartoe laten ze zich goed bijpraten door sprekers op verschillende dossiers. Maandagavond is er een diner met europarlementariërs Lambert van Nistelrooij (CDA) en Gerben-Jan Gerbrandy (D'66). Van Nistelrooij houdt een gloedvol betoog over kikkers en dansende reuzen (je had erbij moeten zijn), Gerbrandy discussieert met de statenleden met prikkelende stellingen over het nut van beïnvloeding van de EU. Hij wijst erop dat een voorpost in Brussel minstens net zo belangrijk is om de 'achterban' tijdig te informeren van op handen zijnde nieuwe wet- en regelgeving; zodat deze zich daarop goed voor kunnen bereiden.
Dinsdag gesprekken bij DG AGRI en DG Regio, de twee directoraten-generaal van de Commissie die met z'n tweeën ongeveer 2/3 van de Europese begroting bestieren (en er zijn nog zo'n 25 andere DG's). Het is altijd een beetje gedoe om met zo'n groep door de beveiliging heen te komen (bij het parlement is het meestal nog erger) maar eenmaal binnen valt op hoe open de ambtenaren van de commissie staan voor ons verhaal. De statenleden zijn er een beetje beduusd van, zo lijkt het, maar al snel wordt er op los gefilosofeerd over de toekomst van de agrarische sector in Oost-Nederland en de geleerde lessen van de structuurfondsen. Dit wordt een fraaie nalatenschap!
wo 28-4
Na het werk nog een verjaardagsborrel voor het HNP van mij en 5 andere collega's in Ierse pub met aansluitend voetbal. Ik word uitgelachen omdat ik dacht dat het de finale van de Champions League was, maar het was nog maar de halve. Je kunt niet overal verstand van hebben. Ik laat het van mij afglijden, en wacht rustig op de wedstrijd van zondag...
maandag 26 april 2010
week 16: BHV en het verdriet van België
Deze week geen blogwaardige zaken in het HNP; bezuinigingsstress in Gelderland maar dat is een kwestie van hete soep die hopelijk nog wat afkoelt voor consumptie. Daarom deze keer een reflectie op de paradox die België heet, en vorige week weer eens uit elkaar is gevallen.
Over het algemeen zijn de EU-expats en de Belgen twee aparte bevolkingsgroepen die volstrekt langs elkaar heen leven. We wonen in andere wijken, spreken andere talen en onderhouden vriendschappen in de eigen kring. Ik prijs mij gelukkig hierop een uitzondering te vormen doordat ik mij heb aangesloten, samen met een paar meisjes die in het Europees Parlement werken, bij een Brussels, Franstalig hockeyteam. Twee keer per week ontdoe ik mij van opgebouwd zitvlees, borrelvet en andere frustraties door met een stick achter een balletje aan te draven. En passant pik ik ook nog even een intensieve cursus Frans mee, want het 'argot' (informeel taalgebruik) van mijn teamgenootjes is niet voor beginners. Hetgeen, als wij tegen Vlaamse teams spelen, vaak de situatie oplevert dat ik mijn tegenstanders beter begrijp dan mijn eigen team. De cross-over bevalt mij zeer goed, want naast een hoop gezelligheid en de mogelijkheid af en toe te ontsnappen aan de EU-kaasstolp, krijg ik ook nog een goed beeld van 'den Belg en zijn gebruiken'.
De kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde dan. Alle nieuws hierover vernam ik uit de Nederlandse media; op de Belgische journaals was men meer begaan met het scheurtje in de voet van Kim Clijsters en de gebroken pink van Justine Henin dan met het uiteenvallen van de natie. Mijn hockeyteam lijkt er ook niet echt wakker van te liggen. Desgevraagd haalde een enkeling haar schouders op of knikte ten teken van algehele afkeuring. Het lijkt erop dat de Brusselaars, of althans het welgestelde deel dat in mijn hockeyteam vertegenwoordigd is, het gedoe nu echt zat is. Wat hiervan te maken? Aan de ene kant een potentieel dreigende situatie, zeker met het aanstaande Europees voorzitterschap voor de deur. Aan de andere kant, een stabiel België is er nooit echt geweest en toch is het er prettig wonen, werken en leven, dwars door alle chaos heen. Blijkbaar kan een land wel wat wanorde hebben.
Voor echte Belgische humor: zoek op you tube op 'Benidorm bastards' (of wekelijks op de Belgische zender 2B), over hoe vergrijzing een feest kan zijn!
Over het algemeen zijn de EU-expats en de Belgen twee aparte bevolkingsgroepen die volstrekt langs elkaar heen leven. We wonen in andere wijken, spreken andere talen en onderhouden vriendschappen in de eigen kring. Ik prijs mij gelukkig hierop een uitzondering te vormen doordat ik mij heb aangesloten, samen met een paar meisjes die in het Europees Parlement werken, bij een Brussels, Franstalig hockeyteam. Twee keer per week ontdoe ik mij van opgebouwd zitvlees, borrelvet en andere frustraties door met een stick achter een balletje aan te draven. En passant pik ik ook nog even een intensieve cursus Frans mee, want het 'argot' (informeel taalgebruik) van mijn teamgenootjes is niet voor beginners. Hetgeen, als wij tegen Vlaamse teams spelen, vaak de situatie oplevert dat ik mijn tegenstanders beter begrijp dan mijn eigen team. De cross-over bevalt mij zeer goed, want naast een hoop gezelligheid en de mogelijkheid af en toe te ontsnappen aan de EU-kaasstolp, krijg ik ook nog een goed beeld van 'den Belg en zijn gebruiken'.
De kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde dan. Alle nieuws hierover vernam ik uit de Nederlandse media; op de Belgische journaals was men meer begaan met het scheurtje in de voet van Kim Clijsters en de gebroken pink van Justine Henin dan met het uiteenvallen van de natie. Mijn hockeyteam lijkt er ook niet echt wakker van te liggen. Desgevraagd haalde een enkeling haar schouders op of knikte ten teken van algehele afkeuring. Het lijkt erop dat de Brusselaars, of althans het welgestelde deel dat in mijn hockeyteam vertegenwoordigd is, het gedoe nu echt zat is. Wat hiervan te maken? Aan de ene kant een potentieel dreigende situatie, zeker met het aanstaande Europees voorzitterschap voor de deur. Aan de andere kant, een stabiel België is er nooit echt geweest en toch is het er prettig wonen, werken en leven, dwars door alle chaos heen. Blijkbaar kan een land wel wat wanorde hebben.
Voor echte Belgische humor: zoek op you tube op 'Benidorm bastards' (of wekelijks op de Belgische zender 2B), over hoe vergrijzing een feest kan zijn!
donderdag 15 april 2010
week 15: over macro-regio's en andere gezelschapsspelen
ma 12-4
Ik vind Oost-Nederland prachtig, maar het is wel fijn als je een keer niet op zondagavond op reis moet om op tijd voor vergaderingen in Zwolle of Arnhem te zijn. Gewoon op de fiets naar mijn werk, wat een feest! Reden voor dit maandagje 'spijbelen' was een bezoek van de afdeling mobiliteit van Noord-Brabant aan Brussel. Mijn collega van Noord-Brabant had gevraagd of ik iets over de provinciale transport-lobby wilde vertellen. Tuurlijk. Met hen ook meegeweest naar Europarlementariër Corien Wortmann die in de Transportcommissie zit en vertelde wat ze deed en dacht. Volgens mij vonden ze het wel interessant. Ik heb in ieder geval weer een goede vervoersexpert uit Noord-Brabant ingelijfd in mijn 'transportclubje', die ik regelmatig bestook met relevante informatie vanuit Brussel en (soms) onnozole vragen vanuit mijzelf.
di 13-4:
Macro-regio's kunnen goed werken, maar welk probleem moeten ze eigenlijk oplossen? Grote conferentie in het Comité van de Regio's over deze nieuwe vorm van interbestuurlijke samenwerking tussen regio's rondom een bepaalde plas, sloot of berg. Zo was er de Baltische Zeestrategie, gevolgd door de Donau-strategie en er zijn initiatieven rondom de Alpen. En nu willen de anderen natuurlijk ook. Met name de regio's rondom de Noordzee staan hun zwembandjes al op te blazen om in het macroregionale diepe te springen. Maar Eurocommissaris Hahn van Regionaal Beleid kon er niet zoveel mee, kreeg ik de indruk. Hij zei in ieder geval drie keer nee: geen geld, geen extra regelgeving en geen nieuwe instituties voor dit nieuwe fenomeen. Toch is het wel opletten geblazen want zo'n term kan, (net als innovatieve concurrentiekracht, territoriale cohesie of andere eurotalk waarvan niemand precies weet wat het betekent) ineens enorm in de mode raken en dan komt er geld op tafel en dan moet je wel zorgen dat je er op tijd bij bent. We houden het in de gaten.
's Middags kwam plaatsvervangend Permanent Vertegenwoordiger Peter Kok samen met zijn Belgische collega ons decentralen iets vertellen over het aanstaande Belgische voorzitterschap van de EU. De laatste vertelde dat een Belgische Nobelprijswinnaar (bedenker van de chaostheorie, niet verrassend dat dat een Belg is) ooit had gezegd dat 'onzekerheid een vorm van rijkdom is'... en dat in dat geval België in rap tempo zeer welvarend aan het worden was. Dus niet veel schokkends te verwachten van de Belgen; met Van Rompuy als permanent voorzitter en Brussel als EU- hoofdstad moet je natuurlijk ook niet teveel naast je schoenen gaan lopen.
do 15-4:
Een kritische lezer van mijn blog wees mij erop dat het erop lijkt alsof mijn werk louter uit borrelen bestaat. Tsja, er valt nu eenmaal niet veel interessants te bloggen over mijn belevenissen achter mijn computer. Toch een poging dan maar: Ik heb vandaag de hele ochtend besteed aan het ambachtelijk doorspitten van bijna 400 amendementen van het Europees Parlement op het conceptrapport over de toekomst van duurzaam transport. 175 pagina's 'zoek de verschillen'. Bij amendement no 251 had ik beet: een wijziging die erkent dat 'regional territorial authorities have the best idea of how [...] financial resources should be used for the purposes of spatial planning and sustainable mobility aspects'. Een tekst die opvallend veel lijkt op een emailtje met wat suggesties dat ik een paar weken geleden aan de assistent van de desbetreffende Europarlementariër had gestuurd. De inwoners van Oost-Nederland kunnen weer gerust gaan slapen, hun belangen zijn weer behartigd. Over drie weken gaan ze erover stemmen.
Ik vind Oost-Nederland prachtig, maar het is wel fijn als je een keer niet op zondagavond op reis moet om op tijd voor vergaderingen in Zwolle of Arnhem te zijn. Gewoon op de fiets naar mijn werk, wat een feest! Reden voor dit maandagje 'spijbelen' was een bezoek van de afdeling mobiliteit van Noord-Brabant aan Brussel. Mijn collega van Noord-Brabant had gevraagd of ik iets over de provinciale transport-lobby wilde vertellen. Tuurlijk. Met hen ook meegeweest naar Europarlementariër Corien Wortmann die in de Transportcommissie zit en vertelde wat ze deed en dacht. Volgens mij vonden ze het wel interessant. Ik heb in ieder geval weer een goede vervoersexpert uit Noord-Brabant ingelijfd in mijn 'transportclubje', die ik regelmatig bestook met relevante informatie vanuit Brussel en (soms) onnozole vragen vanuit mijzelf.
di 13-4:
Macro-regio's kunnen goed werken, maar welk probleem moeten ze eigenlijk oplossen? Grote conferentie in het Comité van de Regio's over deze nieuwe vorm van interbestuurlijke samenwerking tussen regio's rondom een bepaalde plas, sloot of berg. Zo was er de Baltische Zeestrategie, gevolgd door de Donau-strategie en er zijn initiatieven rondom de Alpen. En nu willen de anderen natuurlijk ook. Met name de regio's rondom de Noordzee staan hun zwembandjes al op te blazen om in het macroregionale diepe te springen. Maar Eurocommissaris Hahn van Regionaal Beleid kon er niet zoveel mee, kreeg ik de indruk. Hij zei in ieder geval drie keer nee: geen geld, geen extra regelgeving en geen nieuwe instituties voor dit nieuwe fenomeen. Toch is het wel opletten geblazen want zo'n term kan, (net als innovatieve concurrentiekracht, territoriale cohesie of andere eurotalk waarvan niemand precies weet wat het betekent) ineens enorm in de mode raken en dan komt er geld op tafel en dan moet je wel zorgen dat je er op tijd bij bent. We houden het in de gaten.
's Middags kwam plaatsvervangend Permanent Vertegenwoordiger Peter Kok samen met zijn Belgische collega ons decentralen iets vertellen over het aanstaande Belgische voorzitterschap van de EU. De laatste vertelde dat een Belgische Nobelprijswinnaar (bedenker van de chaostheorie, niet verrassend dat dat een Belg is) ooit had gezegd dat 'onzekerheid een vorm van rijkdom is'... en dat in dat geval België in rap tempo zeer welvarend aan het worden was. Dus niet veel schokkends te verwachten van de Belgen; met Van Rompuy als permanent voorzitter en Brussel als EU- hoofdstad moet je natuurlijk ook niet teveel naast je schoenen gaan lopen.
do 15-4:
Een kritische lezer van mijn blog wees mij erop dat het erop lijkt alsof mijn werk louter uit borrelen bestaat. Tsja, er valt nu eenmaal niet veel interessants te bloggen over mijn belevenissen achter mijn computer. Toch een poging dan maar: Ik heb vandaag de hele ochtend besteed aan het ambachtelijk doorspitten van bijna 400 amendementen van het Europees Parlement op het conceptrapport over de toekomst van duurzaam transport. 175 pagina's 'zoek de verschillen'. Bij amendement no 251 had ik beet: een wijziging die erkent dat 'regional territorial authorities have the best idea of how [...] financial resources should be used for the purposes of spatial planning and sustainable mobility aspects'. Een tekst die opvallend veel lijkt op een emailtje met wat suggesties dat ik een paar weken geleden aan de assistent van de desbetreffende Europarlementariër had gestuurd. De inwoners van Oost-Nederland kunnen weer gerust gaan slapen, hun belangen zijn weer behartigd. Over drie weken gaan ze erover stemmen.
woensdag 7 april 2010
week 14: GO IO
wo 7-4:
De wondere wereld van de structuurfondsen. Dit keer met mijn collega's die hier heel veel verstand van hebben gepraat over hoe het nu gaat en beter kan met de structuurfondsen in Oost-Nederland. GO heet ons programma, van Gelderland en Overijssel... ik heb het ook niet vezonnen.
Na 2013 begint een nieuwe programmaperiode van 7 jaar voor wat betreft de structuurfondsen. Daarover wordt nu druk onderhandeld. Het is maar de vraag of wij, de 'rijke' regio's, nog wel geld uit Europa blijven krijgen (van lidstaat Nederland hoeft het allemaal niet meer). Naast dat wij natuurlijk ons geld willen behouden, pleiten we ook voor vereenvoudiging van de regels.
Mijn collega Ina tekende op de flip-over helemaal onderaan een klein subsidie-aanvragertje, en daarboven 6, ja ZES, steeds groter en bozer ogende accountants, die dat aanvragertje allemaal hoogstpersoonlijk komen controleren. Alle bonnetjes he. 6 keer. Eén van de provincie, vervolgens drie van het rijk en dan nog twee Europese. Iedere keer dat er fraude is gepleegd of andere onverkwikkelijke malversaties hebben plaatsgevonden, bouwen ze er weer een nieuwe audit bovenop. Dit is wat mijn even onvolprezen als ongesnutterde docent Prof. Roel in 't Veld 'beleidsaccumulatie' noemde (tijdens mijn metropool-opleiding, NSOB): loopt het niet goed, dan smeren we de boel toch dicht met een extra overheidslaagje?
En als het Rijk zou beseffen wat een berg werkloze accountants het afschaffen van de structuurfondsen met zich mee zou brengen, zouden ze zich wellicht nog wel eens achter de oren krabben.
do 7-4:
IO-borrel groot succes! Sigrid, Marieke, Marloes en ik hebben allevier Internationale Betrekkingen (/Int. Organisaties, kortweg IO) gestudeerd in Groningen en werken in Brussel. Daar zijn er meer van. Gisteren alle oud- IO'ers uitgenodigd die we kenden voor een borrel op place Lux. De opkomst was boven verwachting (tussen de 15 en de 20?); er waren zelfs mensen die wij zelf niet kenden, maar die viavia de uitnodiging hadden gekregen. Op de bediening na zeer geslaagd. We zoeken nog een IO-stagiaire in Brussel die ons emailbestand wil bijhouden...
De wondere wereld van de structuurfondsen. Dit keer met mijn collega's die hier heel veel verstand van hebben gepraat over hoe het nu gaat en beter kan met de structuurfondsen in Oost-Nederland. GO heet ons programma, van Gelderland en Overijssel... ik heb het ook niet vezonnen.
Na 2013 begint een nieuwe programmaperiode van 7 jaar voor wat betreft de structuurfondsen. Daarover wordt nu druk onderhandeld. Het is maar de vraag of wij, de 'rijke' regio's, nog wel geld uit Europa blijven krijgen (van lidstaat Nederland hoeft het allemaal niet meer). Naast dat wij natuurlijk ons geld willen behouden, pleiten we ook voor vereenvoudiging van de regels.
Mijn collega Ina tekende op de flip-over helemaal onderaan een klein subsidie-aanvragertje, en daarboven 6, ja ZES, steeds groter en bozer ogende accountants, die dat aanvragertje allemaal hoogstpersoonlijk komen controleren. Alle bonnetjes he. 6 keer. Eén van de provincie, vervolgens drie van het rijk en dan nog twee Europese. Iedere keer dat er fraude is gepleegd of andere onverkwikkelijke malversaties hebben plaatsgevonden, bouwen ze er weer een nieuwe audit bovenop. Dit is wat mijn even onvolprezen als ongesnutterde docent Prof. Roel in 't Veld 'beleidsaccumulatie' noemde (tijdens mijn metropool-opleiding, NSOB): loopt het niet goed, dan smeren we de boel toch dicht met een extra overheidslaagje?
En als het Rijk zou beseffen wat een berg werkloze accountants het afschaffen van de structuurfondsen met zich mee zou brengen, zouden ze zich wellicht nog wel eens achter de oren krabben.
do 7-4:
IO-borrel groot succes! Sigrid, Marieke, Marloes en ik hebben allevier Internationale Betrekkingen (/Int. Organisaties, kortweg IO) gestudeerd in Groningen en werken in Brussel. Daar zijn er meer van. Gisteren alle oud- IO'ers uitgenodigd die we kenden voor een borrel op place Lux. De opkomst was boven verwachting (tussen de 15 en de 20?); er waren zelfs mensen die wij zelf niet kenden, maar die viavia de uitnodiging hadden gekregen. Op de bediening na zeer geslaagd. We zoeken nog een IO-stagiaire in Brussel die ons emailbestand wil bijhouden...
Abonneren op:
Posts (Atom)