wk 13/14: Over Hahn, Bleker en (andere) bitterballen

De nieuwe huisvesting van het HNP werpt al gelijk zijn vruchten af. De vergaderzalen en het grotere auditorium zijn bijna permanent geboekt voor vergaderingen en andere bijeenkomsten. Vorige week organiseerde Europarlementariër Lambert van Nistelrooij bij en samen met het HNP een 'regioborrel', waarvoor hij niemand minder dan de Eurocommissaris Regionaal Beleid Johannes Hahn (zie prijsvraag in eerdere blog) had weten te strikken. En dus gingen er weer (eerlijkgezegd een beetje taaie) bitterballen in het vet. Het was gezellig druk en hoewel een Eurocommissaris op zo'n bijeenkomst nooit het achterste van zijn tong laat zien, liet Hahn toch wel duidelijk merken niet gecharmeerd te zijn van het pleidooi van lidstaat Nederland om de structuurfondsen voor rijke lidstaten, ons dus, stop te zetten. Ook wees hij nog eens fijntjes op de lange traditie van Nederland van constructieve samenwerking tussen het Rijk en de decentrale overheden en hoopte dat deze traditie weer in ere zou worden hersteld... Veel pittiger wordt het niet vaak in Brussel!
http://www.nl-prov.eu/nl-prov/hnpewcm.nsf/vWeb/04042011_Bericht2
De volgende dag mocht ik hierover debatteren met een groep (aspirant)-directeuren van de Rijksoverheid, die op excursie in Brussel waren met als thema de nieuwe begroting van de EU. Samen met VNO-NCW vertelde ik wat wij ervan dachten. Een pittige discussie volgde! Ook de colleges van Ede en Wageningen op bezoek gehad, die gezamenlijk de mogelijkheden in de EU kwamen verkennen. En afgelopen donderdag in Den Haag voor een conferentie over het nieuwe landbouwbeleid. Bleker was er ook. Hoewel wij het inhoudelijk op veel fronten niet met hem eens zijn, kan ik toch niet ontkennen dat het een charismatische man is met veel humor en een goede visie op de toekomst van de Nederlandse landbouw. Hij bindt, tenminste voor zover ik het heb begrepen, de strijd aan met de conservatieve krachten in de landbouwsector, die het liefste alles bij het oude zouden houden. En daar vindt hij de provincies aan zijn zijde, want wij hebben ook wel ideeën over hoe het beter kan. En mijn nieuwe collega Dorothy is deze week begonnen! Hoera! Ze gaat zich vooral bezighouden met de organisatie van werkbezoeken en workshops. Mooi, want ik mag de komende week maarliefst 1267 ingediende amendementen door gaan spitten die Europarlementariërs hebben ingediend op het rapport van hun collega Albert Dess over landbouw. Ik denk niet dat er nog een letter van ongewijzigd blijft.

wk 10-12: over eurotoppen en andere vreemde eendjes

Dinsdagavond: zachtjes marcheert de repetitie van de blaaskapel door de open ramen van de Militaire Academie naar buiten terwijl ik mijn wekelijkse rondjes jog in het Jubelpark. Het is een toplente, dus een lentetop: de autoriteiten maken zich op voor de komst van 27 regeringsleiders en 20.000 demonstranten. Met ons nieuwe kantoor zitten we zo'n 500 meter van het Raadsgebouw vandaan, ideale lokatie natuurlijk om alle actie van dichtbij gade te slaan. Door eerdere ervaringen wijs geworden besluit ik echter de chaos niet af te wachten en de avond tevoren al naar Nederland te vluchten.

Diezelfde middag was het nog even spannend. Nietsvermoedend had ik mij aangemeld voor een 'roundtable' in het Europees Parlement over de relatie tussen regionaal beleid en transport. Transport is een dossier dat ik, naast Landbouw, ook volg namens alle provincies. Het was al een tijdje stil geweest op dit onderwerp (anders gezegd, ik was drukker met het GLB), dus hoog tijd dat ik me er weer eens in ging verdiepen. Meestal worden dit soort bijeenkomsten in een grote zaal georganiseerd waar een paar heren Belangrijke Dingen zeggen over het onderwerp. Ik zoek dan een plekje achterin de zaal, schrijf braaf op wat er gezegd wordt en maak er een mooi verslagje van voor de achterban. Maar toen ik de email met de bevestiging nog eens doorlas bleek het om een 'seated lunch' te gaan met zo'n 30 deelnemers, waarvan een stuk of 6 europarlementariërs. 'Active participation was a expected'. No free lunch dus, maar lichte paniek. Snel nog maar even wat informatie ingewonnen bij mijn collega Coen en het werkoverleg 's ochtends in het HNP, zodat ik toch nog redelijk goed beslagen ten ijs kon komen. Eenmaal in de 'members salon' bleek het te gaan om een informeel samenzijn waarvan de meeste deelnemers, vertegenwoordigers van grote vervoersbedrijven, elkaar en de europarlementariërs goed kenden. Ik was als 'provinciaaltje' toch een beetje een vreemde eend. Maar wel interessante tipjes van de sluier opgelicht over het aanstaande Witboek Transport. Onder andere dat de Europese Commissie heeft berekend ongeveer 215 miljard euro nodig te hebben om bestaande vervoerknelpunten op te lossen. Beschikbaar budget: hooguit 8 miljard. Ik voorzie problemen... Niet raar dus dat de DG Move, die over het transportbeleid gaat binnen de Commissie, met argusogen het Cohesiebeleid van de DG Regio in de gaten houdt, want dat budget is vele malen groter. We blijven het volgen.

Land van morgen, 14 februari 2011

Lobbyen is schaken op meerdere borden tegelijk. Zo speelt de toekomst van het Europese Landbouwbeleid niet alleen in Brussel, maar ook in Den Haag. De Tweede Kamer stuurt staatssecretaris Bleker namelijk op pad met een mandaat in de Europese Raad van Ministers, dus als je dat mandaat wilt beïnvloeden, moet je bij de Kamer zijn. Vandaar dat het IPO gedeputeerde Keereweer naar de vaste kamercommissie EL&I afvaardigde om eens uit te leggen hoe de provincies over het landbouwbeleid dachten. En ik mocht mee samen met onze Haagse lobbyiste Amal en landbouwspecialist Fons. Ik was net het boekje van Joris Luyendijk aan het lezen over het Binnenhof en zo ging het precies: eerst lunchen in Nieuwspoort met de gedeputeerde temidden van de Bekende Politici terwijl wij onze bestuurder nog wat laatste adviezen en informatie probeerden mee te geven. En daarna op de publieke tribune in één van de vergaderzalen van de Tweede Kamer, waar ook mijn collega's van andere maatschappelijke organisaties hun visie probeerden mee te geven aan de Kamerleden. Dat was nog niet eenvoudig, want de commissievoorzitter was erg streng met het hanteren van de 2 minuten spreektijd. Maar er kwamen veel vragen voor het IPO dus dat betekent in ieder geval dat de Kamerleden wel interesse hadden in ons verhaal. En dat moet ook want:
In het land van morgen, is men trots op het platteland
In het land van morgen, neemt men zelf de touwtjes in de hand
In het land van morgen, samen weer gaan zorgen
Voor het groen en blauw in Nederland
http://www.youtube.com/watch?v=OyxvxkG5C80
Serenade ter afsluiting van een provinciaal landbouwcongres in Drenthe. Omdat het Valentijnsdag was waren de hartekreten niet van de lucht. Velen maakten zich zorgen over de plannen van dit kabinet met het platteland. Bleker mag kritische geluiden vanuit de provincies tegemoet zien!

Behalve een korte vakantie en een privé-verhuizing de afgelopen tijd ook nog gesproken met mijn collega's public affairs van Ede en Wageningen, de Saxion Hogeschool, Enschede en de Universitiet Twente. En landbouw, heel veel landbouw... Amendementen ingediend op het conceptrapport in het Comité van de Regio's, we proberen ook nog een paar suggesties te doen in het Europees Parlement. Maandagavond vanuit Arnhem snel naar Brussel gereden om nog een glimp op te vangen van Gerrit Meester, lid van de Raad voor Leefomgeving en Infrastructuur. De Raad staat op het punt een rapport af te scheiden over het GLB. Zijn verhaal was helaas slecht te verstaan vanwege de lawaaierige omgeving, maar na afloop nog wel boeiende gesprekken gevoerd met enkele leden van de LTO-afdeling Goeree-Overflakkee (Zuid-Holland, niet Zeeland!) die een bezoek brachten aan Brussel. De volgende dag mocht ik namens de provincies tijdens een lunch samen met een aantal andere stakeholders verder van gedachten wisselen met de Raad. Wie weet, slaat daar iets van neer in hun advies!

En woensdag sollicitatiegesprekken gevoerd met interne kandidaten voor een nieuwe collega in Brussel voor Landsdeel Oost! Gelukkig maar, want het wordt steeds lastiger om in mijn eentje alle ballen in de lucht te houden. Maar er is dus hopelijk versterking onderweg. Daardoor helaas de uitslagenavond van de provinciale verkiezingen in het HNP (met bitterballen!) moeten missen. Een nieuw college... ik ben benieuwd!

week 4/5: Huis van de Provincies: waarom ook niet?

'Een Huis van de Provincies... ach, waarom ook niet?' Dat was de eerste zin van minister Donner toen hij samen met Karla Peijs 26 januari ons nieuwe HNP opende in Brussel. Er volgde een historisch verhaal over hoe de provincies, na lang geleden uit de Trêveszaal in Den Haag te zijn verjaagd, toch nog in de Rue de Trêves (Trierstraat) in Brussel terecht waren gekomen. Komisch talent, die Donner. Verder heel, heel veel mensen; Wim van de Kamp twitterde dat hij half bestuurlijk Nederland had gesproken op onze opening en dat was ook wel een beetje zo. Tussen de burgemeesters, wethouders, europarlementariërs, commissie-ambtenaren en gedeputeerden was ook mijn kersverse Commissaris van de Koningin van Overijssel Ank Bijleveld te ontdekken. Ik had mij voorgenomen haar te introduceren aan nuttige Brusselse contacten, maar iemand die al zo lang in het openbaar bestuur rondloopt, behoeft uiteraard weinig introductie; ze kende werkelijk iedereen. Handig, zo'n Commissaris met een enorm netwerk, die zou je nog eens om een boodschap kunnen sturen...
Die middag had ik een lunchbespreking met de onvolprezen burgemeester van Bronckhorst Henk Aalderink die weer grootse plannen heeft met de Open Dagen en zijn netwerk van plattelandsgemeenten, de P10. Leuk zo'n enthousiaste Achterhoek, maar waar haal ik de tijd vandaan om ze te ondersteunen in hun Europese ambities?
Terwijl de volgende ochtend de wijnvlekken weer uit het gloednieuwe tapijt werden gepoetst, namen wij afscheid van randstadcoordinator Guido. Dat ging niet vanzelf. Na door het halve HNP toegesproken te zijn, werd hij door de collega's van landsdeel Zuid meegenomen naar het auditorium, waar hij voor een groot scherm nog even de laatste kilometers van de Ronde van Vlaanderen moest fietsen. Benieuwd wie na de finish van Guido het EU2020-dossier met zoveel kennis en energie gaat overnemen!
Vrijdag in Arnhem nog met de griffie besproken hoe we 'Europa' het beste in het introductieprogramma kunnen verwerken. Het wordt spannend in Gelderland op 2 maart! Vervolgens met landbouwcollega Fons gewerkt aan een presentatie die ik de week daarop moest houden over het Gelderse plattelandsbeleid. Wat is ruilverkaveling in het Engels?
Maandag mocht ik voor 250 studenten Communicatie en Journalistiek in Ede in een panel samen met o.a. oud-(euro)parlementariër Bob van den Bos en NRC-journalist Mark Kranenburg mijn licht laten schijnen over de vraag of Europa zo interessant is voor aanstormend journalistiek talent. Creatieve ideeën en veel humor uit de zaal!

De rest van de week stond in het teken van landbouw. Dinsdag vergaderen in Utrecht met de IPO-landbouwexperts, woensdag presentatie in plattelandswerkgroep van de AER, en 's avonds boerenkool (grünkohlessen) bij de vertegenwoordiging van Niedersaksen. Behalve erg gezellig, geloof het of niet, een jaarlijks culinair hoogtepunt wat mij betreft. Die Niedersaksen maken er een waar boerenkoolfeest van!
Ondertussen bezig met de voorbereiding van de spreekpunten voor landbouwgedeputeerde Harry Keereweer, die deze week is uitgenodigd om met de Tweede Kamer van gedachten te wisselen over de toekomst van het Europees Landbouwbeleid. En vrijdag naar het ministerie van EL&I om bijgepraat te worden over de laatste stand van zaken in de Europese Raad op landbouwgebied. Interesting stuff! De verslagen van raadswerkgroepen zijn normaalgesproken niet openbaar dus het gaf voor ons een aardig inkijkje in het krachtenveld tussen de lidstaten. Maar de interdepartementalen waren volgens mij ook redelijk onder de indruk van de dossierkennis van mijn IPO-collega's en de procesinformatie die ik in een schemaatje had gezet. Soms lijken de ministeries te vergeten dat er ook nog zoiets bestaat als een Europees Parlement dat met het Verdrag van Lissabon echt iets te zeggen heeft over landbouwbeleid. Gelukkig zijn er dan de provincies om ze daaraan te helpen herinneren..;)

week 2/3: over ebikes, mediawetten en andere borrelpraatjes

De Gelderse gedeputeerde Marijke van Haaren is voorzitter van de Nederlandse fietsersbond en had vorige week een ontmoeting met de Eurocommissaris voor Transport, daartoe uitgenodigd door de Europese fietserbond. Ter voorbereiding hadden we dinsdagochtend een afspraak bij de afdeling Infrastructuur (en Milieu) van de PV, formerly known as Verkeer en Waterstaat. Het ging over ebikes, snelfietspaden, fietsveiligheid in Europese steden, de binnenvaartroute tussen Rotterdam en Parijs en lease-auto's; het was een geanimeerd gesprek.
Vervolgens wandelde ik toch wel wat gespannen voor het eerst naar ons nieuwe kantoor aan de Trierstraat: zou het zo mooi zijn geworden als gehoopt? En ja hoor, ons nieuwe pand is echt prachtig. Licht en modern en gezellig, een hele verbetering ten opzichte van onze oude locatie! En, niet onbelangrijk, de broodjeszaak aan de overkant is ook prima.
Woensdag een presentatie van onze stagiaire Lonneke, die onderzoek had gedaan naar aanleiding van de beleidsnotitie 'Future Challenges'. Lonneke's opdracht was om te onderzoeken hoe we de boodschap uit deze notitie het beste over het voetlicht konden brengen binnen de provincies. Een moeilijke opdracht, want het is een vrij complex en abstract verhaal (vind ik zelf), niet bepaald een zichzelf verkopend product zeg maar. Lonneke's advies was om vooral veel social media in te zetten, iets wat ik als (beginnend) twitteraar en blogger alleen maar kan beamen natuurlijk!
's Middags overleg op het nieuwe kantoor van de regio's Twente en Arnhem-Nijmegen, voorheen onze huisgenoten, maar inmiddels ook verhuisd naar een mooi art nouveau pand aan het Ambiorixpark in Brussel, dat zij delen met een aantal scandinavische regio's.
En daarna naar de receptie van VNO-NCW, dé nieuwjaarsreceptie voor de Nederlanders in Brussel. Nu ben ik na bijna twee jaar in Brussel al bijna een 'professioneel borrelaar' geworden, maar nieuwjaarsrecepties zijn toch een aparte discipline. Het is de bedoeling dat je met je contacten een kort gesprekje voert en vervolgens weer doorloopt naar de volgende relatie. En niet de hele avond een beetje bij je collega's rondhangen! Het kan best vermoeiend zijn maar ook wel weer heel nuttig, want je hoort nog eens wat op zo'n receptie.
Donderdagochtend alweer vroeg uit de veren voor een briefing van het Hongaarse voorzitterschap over hun prioriteiten op regionaal beleid dit jaar. Mijn, en ook de conclusie van de plaatsvervangend Nederlands Permanent Vertegenwoordiger die later die ochtend langskwam bij het HNP was, dat we het beste wat bescheiden verwachtingen van de Hongaarse daadkracht kunnen hebben. Ze hebben hun handen nu vol aan hun wat dictatoriale mediawet, niet echt populair bij het Europees Parlement.

De week daarop een kennismaking met mijn nieuwe Overijsselse commissaris, mevrouw Bijleveld. Leuke baas! Scherpe vragen en nog aardig ook; Overijssel had het slechter kunnen treffen!
Donderdag bleek ik op de derde plaats te zijn geëindigd in de 'Europese Ster Award', een interne competitie onder de HNP-lobbyisten wie de meeste artikelen schrijft voor de Europese Ster. Collega Sidony spande absoluut de kroon met 14 artikelen, maar ik vond dat ik met 7 stukjes toch ook flink mijn best had gedaan! De rest van de week vooral druk met de consultatie van de Commissie over de toekomst van het GLB. Een hele toer om alle provincies goed hierin naar voren te laten komen. Morgen is de deadline. Ik ga weer even verder.
Oh ja, het goede antwoord op quizvraag vorige blog was natuurlijk Eurocommissaris voor Regionaal Beleid Johannes Hahn. Eervolle vermelding dus voor Charlotte, die als eerste reageerde!

wk 50-52: over volksliederen, meisjeskoren en Europaquizjes

Zo, 2010 zit erop. Een veelbewogen jaar. Ik heb vooral zelf ook veel bewogen, dat is te zeggen, heen en weer gereisd tussen onze beide provincies en de Europese hoofdstad. Het exotische is er wel vanaf hoor, als je een paar keer per maand op de E19 in de file staat! Maar ik heb gelukkig de afgelopen weken ook wel weer bijzondere dingen meegemaakt.
Zo was ik begin december op een conferentie van een regionale netwerkorganisatie, de AER, waar bij aanvang iedereen plechtig opstond toen het Europese Volkslied werd gespeeld! Geen grotere Eurofielen dan de regio's blijkbaar.
Ook nog bij onze 'Deutsche 'Nachbarn' langsgeweest: Nordrhein-Westfalen had een strijkkwartet laten overkomen en Niedersaksen het Hannover Mädchenchor, een stuk of 40 lieftallige meisjes die een engelachtig gezang afscheidden in een nogal koude kerk. Gelukkig was er glühwein voor de warme afdronk.
De week daarop allemaal afspraken in Nederland gepland, want ons kantoor in Brussel zou woensdag gaan verhuizen naar ons nieuwe pand, en dan kon er niet ter plaatse gewerkt worden. Maar toen gingen we opeens toch niet verhuizen. Er waren azerty-toetsenborden geleverd in plaats van qwerty of zoiets. Drie weken uitgesteld. Dus ik zit nu (3 weken later) weer een week in Nederland. Nou ja, is ook wel weer leuk. Met Utrecht als uitvalsbasis gewerkt in Den Haag, Zwolle en Arnhem. En een geweldige uitvoering van het onvolprezen chanson 'Dr Bernard' mogen aanschouwen door collega's Sander en Alwien tijdens onze afdelingskerstborrel. Mooi, provinciehumor.
De week vóór Kerst benut om eens wat bij te praten en lezen over Belangrijke, maar Niet Urgente Zaken. En in te pakken natuurlijk, voor de verhuizing. Vond dat ik het met anderhalve verhuisdoos toch tamelijk clean desk-achtig bezig was. Traditioneel wordt bij het HNP in de week voor Kerst het jaar afgesloten met een lunch. Dit jaar was er een heus Kerstverhaal, geschreven door Co Hesie en Fons Structuur. Ghostwriter: Bert. Leuk!
Maar het allerleukste die week waren toch wel de 30 Gelderse middelbare scholieren die woensdagmiddag te gast waren bij mij. Ze hadden in hun eigen Kerstvakantie zelf een trip naar Brussel georganiseerd ter voorbereiding op een groot evenement op 9 mei aanstaande, de dag van Europa. Ik had een quizje voor ze gemaakt, dat ik wel vaker gebruik voor groepen (volwassenen), en dat toch meestal wel peinzende gezichten oplevert. Wie is die man met die baard ook alweer?1)
Maar mijn Gelderse jeugd was daar totaal niet van onder de indruk. In rap tempo werden alle vragen met een ietwat verveeld gezicht beantwoord. Ik meende zelfs hier en daar een licht beledigde blik te zien, hoe kon ik hun kennisniveau toch zo onderschatten? Gelukkig werden ze daarna wel even aan het werk gezet met een lobbyspel over passagiersrechten, waarbij er gedebatteerd werd op het scherpst van de snede. En keurig via de voorzitter, zoals de parlementsetiquette vereist. Respect.
En toen: Kerstvakantie! Hoera. In 2011 weer nieuwe kansen, nieuwe pijzen. Ik hou u op de hoogte.

1)De eerste die een reactie stuurt met het goede antwoord krijgt een eervolle vermelding in mijn volgende blog en/of een mooie Europaposter.