week 45/46: over snelkappers, 7 heuvels en andere prioriteiten

Wat stram in de benen zit ik vandaag achter mijn computer, na de zevenheuvelenloop zondag door het schitterende Rijk van Nijmegen. Met zo'n 30 collega's de provincie Gelderland vertegenwoordigd. Ook vriend Michiel en mijn HNP-collega Johanne van de regio Randstad werden liefdevol in het Gelderse team opgenomen. Prachtig weer en zoals ieder jaar weer veel mensen op en langs de weg. En een nieuw wereldrecord, dat kan natuurlijk alleen maar in Oost-Nederland! Was ook niet ontevreden over mijn eigen tijd (1.23u). Dank nog aan collega Jan van Maasakkers, die zijn huis (dat vlakbij de start ligt) openstelde voor het omkleden vooraf en het welverdiende kopje thee na afloop!

Terug naar de inhoud: het nieuwe werkprogramma van de Commissie is uit. Daarop baseren we in het HNP en in Oost-Nederland ons eigen lobby-werkplan voor het komende jaar. Voor mij voor het eerst: vorig jaar kwam het werkplan voor 2010 pas ergens in het voorjaar, omdat de nieuwe Commissie na de Europese verkiezingen in juni 2009 pas begin 2010 aantrad. Toen moesten we onze prioriteiten dus zelf verzinnen. Nu ligt er een stuk van de Commissie waarin per thema alle voorstellen vermeld staan die de Commissie dit jaar in procedure wil brengen en wanneer ongeveer. Keurig! En handig ook, voor ons. Duidelijk is dat 2011 een belangrijk jaar wordt in de opmaat naar de nieuwe EU-begroting in 2013. Regionaal beleid, Innovatie en Landbouwbeleid zijn daarin de grote dossiers die ook voor ons provincies grote consequenties kunnen hebben. De Commissie heeft het er maar druk mee! Het vastlopen van de onderhandelingen tussen de Raad en het Parlement over de begroting van 2011 voorspelt in ieder geval niet veel goeds..

Vorige week moest ik voor verschillende afspraken zowel op maandag als donderdag in Zwolle zijn, maar dinsdag, woensdag en vrijdag in Brussel. 2 keer op en neer dus. Omdat ik nog veel lees- en schrijfwerk had, besloot ik, na woensdag een lift van collega van Brussel naar Nederland te hebben gekregen, donderdag eens met de trein terug naar Brussel te reizen. Normaal ga ik altijd met de auto, maar omdat ik mij ook van mijn groene kant wil laten zien probeer ik af en toe het spoor. En meestal ben ik daarna weer voor een paar maanden genezen. Een treinreis van Zwolle naar Brussel duurt 4 uur, een uur langer dan met de auto, van deur tot deur gerekend zelfs 5 uur. Als ie op tijd rijdt. Tel daarbij op het sjouwen met koffers en laptop op winderige en lekkende stations, vieze wc's en overvolle coupés met luid en lang bellende mensen en dan verlang ik weer terug naar mijn warme, schone autootje. Een beetje meer comfort zou een lange treinreis zoveel aangenamer maken! Daar hadden ze op een conferentie over duurzaam transport ook over nagedacht, georganiseerd door De Groenen, een politieke partij in het Europees Parlement. In Frankrijk werkt men op stations aan diensten zoals wifi en vergaderruimtes, een creche en zelfs een 'coiffeur-express', een snelkapper dus. Sneller kunnen ze het misschien niet maken, maar dan wellicht toch prettiger! Verder voorstellen besproken van de Commissie om transport duurzamer te maken. De ambities om bijvoorbeeld CO2 uitstoot te verminderen zijn hoog, dus ook de provincies moeten als regionale vervoersautoriteiten aan de slag! (zie ook http://www.europesester.eu/, afl. 22-11)

Woensdag werd de mededeling van de Commissie over de toekomst van het landbouwbeleid verwacht. Ik hield op twitter in de gaten of er al activiteit was. Maar die kwam pas donderdag. Toen een potje oudhollands 'zoek-de-verschillen' gespeeld met de in oktober al gelekte versie. Bleek grotendeels overeen te komen, alleen het taalgebruik iets genuanceerder. Gelijk stroomden de persberichten al binnen met meningen van belangenorganisaties en politieke partijen. Het grote lobbyspel kan beginnen. Ik heb er zin in!

week 41-44: lekker lekken

Ma 11 -10: De gemeentes Deventer, Apeldoorn, Zutphen, Brummen, Epe, Voorst en Lochem vormen niet alleen een (soort van) driehoek maar ook een regionaal samenwerkingsverband. Maandag heb ik kennisgemaakt met de nieuwe secretaris van deze stedendriehoek op haar kantoor in een hele hoge toren in het centrum van Deventer. Prachtig uitzicht. Ik ben fan van de stedendriehoek. Het is een hele kleine organisatie waar op concreet niveau wordt samengewerkt en veel energie komt uit de gemeentes zelf. Vorig jaar waren de bestuurders van de Stedendriehoek op werkbezoek in Brussel. Ik heb ze leren kennen als een enthousiaste en inhoudelijk betrokken club. De nieuwe secretaris past prima in dit profiel. Een goede basis dus om ook in de toekomst te blijven samenwerken!
Di 12-10: Afscheid genomen van stagiaire Susan. Ze heeft hard gewerkt om de Open Dagen een succes te maken. En dat waren ze. En het was nog gezellig ook!
Vr 15-10: op uitnodiging van de PV meegeluncht met Jong LNV, de jonge ambtenaren vereniging van het Ministerie van LNV... euh ELI...pardon EZLI....nou ja, ik wacht de nieuwe visitekaartjes wel af.

Na een week herfstvakantie maandag een combidag met verschillende afspraken in Arnhem en Zwolle en dinsdag in Utrecht met de provinciale landbouwexperts de puntjes op de i gezet voor een gezamenlijk position paper landelijk gebied. Twee weken daarvoor was de mededeling van de Commissie hierover al gelekt, die officieel pas 17 november uitkomt. De Commissie is de laatste tijd zo lek als een mandje; niet alleen de mededeling over het GLB maar ook de budget review, het vijfde cohesieverslag, de innovatie-unie en het nieuwe witboek over Transport circuleren allemaal ruimschoots voor de publicatiedatum. Ik heb het idee dat dat niet helemaal per ongeluk gaat, dat lekken. Het is wel handig om alvast een beetje informeel de reacties in het veld te peilen, voordat een stuk in de officiële besluitvormingsprocedure belandt. En zo schokkend is het nou ook allemaal niet, die gelekte stukken. Maar handig is het wel!

Gisteren een hele interessante gastspreker in het HNP: Caroline de Cock aka 'Lino the Rhino', lobbyiste in Brussel, actief twitteraar en schrijfster van het boek iLobby.eu (+ lange ondertitel), dat gaat over het gebruik van social media bij lobby. Ik ben al een tijdje met mijn beperkte digitale intelligentie aan het pionieren met twitter en dit blogje en krijg naast een enkele 'retweet' ook wel eens kritiek op het uiten van een online mening (want lobbyisten vertolken slechts de opvattingen van hun opdrachtgever en hebben dus geen eigen mening, in ieder geval geen kritische, nee wij vinden alles leuk en nuttig en interessant). Als je denkt dat ik kritisch ben, moet je haar blog over de DG Digit eens lezen op www.lobbyplanet.eu/.. hihi. Wel geleerd: een disclaimertje. Zie stukje onder 'oh ja'... Blijk ik toch over een eigen mening te kunnen beschikken! Hoera. Ik ben weer helemaal enthousiast, en mijn collega's zijn ook vrolijk aan het tweeten dus het HNP gaat met haar tijd mee! Hoerahoera.

week 39/40: over kiloknallers, brebent- en open days

Week 39 stond vooral in het teken van het voorbereiden van de Open Dagen, waarover later meer. Ook veel landbouw. Ik mocht een presentatie geven voor het Betaalorgaan van de Dienst Landelijk Gebied over de provinciale lobby inzake de toekomst GLB. Het lijkt erop dat wij, de provincies, het de DLG knap lastig maken. Het schijnt dat alle provincies voor een eigen manier van het afrekenen van landbouwsubsidies hebben gekozen. Misschien gaat dit wat ver: als provincie kun je wel de regie voeren op het beleid, maar wil je echt allemaal apart de boekhouding doen? Misschien zie ik het te simpel. Ik mag in ieder geval binnenkort samen met een aantal collega's op werkbezoek bij de DLG Oost. We gaan ook de wei in, leuk!
Bij de landbouwborrel van Esther de Lange een fascinerend verhaal over de huisvestingsproblematiek van de pluimveesector en aanverwante zaken. Aantal vierkante meters wordt niet per kip, maar per kilo gemeten. Dat is wel logisch, aangezien een kuikentje natuurlijk kleiner is dan een kip, maar het klonk mij toch wat onpersoonlijk in de oren. Het is lastig scharrelen als je kippevel hebt, was mijn conclusie.

Ook nog naar fantastisch georganiseerde receptie van Brabantdag in het jubelpark. Brabantdag? Brebent-day! Een Brabants statenlid had zich afgevraagd waarom de hele dag in het Engels was. Nou, omdat het een kwestie van veel, heel veel geduld is, voor heel Europa Brabants lult. We wachten natuurlijk rustig op die dag, maar ondertussen praten we - wat mij betreft- gewoon Engels.

En dan de eerste week van oktober: de regionale open dagen. Wel een mooi gezicht als je 's ochtends vroeg honderden mensen met een gifgroene badge om hun nek wat verdwaasd op hun kaartje ziet kijken op zoek naar hun workshop. Drie dagen lang. Moest zelf ook aan de bak: 2-daagse werkbezoeken van 2 gedeputeerden, 1 statencommissie en 1 statenfractie, zo'n 40 bestuurders uit de Achterhoek, een informatiestandje van 4 regio's, een diner voor 120(!) Oosterlingen en onze eigen workshop. En dan nog wat recepties tussendoor. Een logistieke nachtmerrie, maar het verliep allemaal vrij soepel, mede dankzij het kordate optreden van mijn stagiaire Susan, die losjes maar beslist de hele operatie hielp in goede banen te leiden. Heb zo'n beetje alle Nederlandse Europarlementariërs voorbij zien komen. Behalve Lambert van Nistelrooij. Die was overal.
Een geslaagde week, alles bij elkaar. Jammer dat die workshops zelf vaak zo saai zijn. Vind ik dan. (zie ook eerdere post: Open dagen 'anything but funny'). Ik werd af en toe wakkergekieteld door een spreker die het met een zwaar Duits accent telkens had over 'the sexual approach', maar dat bleek helaas over de sectorale aanpak te gaan...
In Brussel bedoelt men met 'debat' vaak 3 of 4 grijze mannen die omstebeurt 20 minuten lang open deuren van een blaadje af staan te lispelen. Mag er een beetje meer vuurwerk bij? Als er de week tevoren meer dan 50.000 mensen komen demonstreren zijn we het vast niet allemaal met elkaar eens!

PS: foto met dank aan de stadsregio Arnhem-Nijmegen, die om modestad Arnhem onder de aandacht te brengen een Europese Jurk hadden laten ontwerpen bij de Open Dagen in 2008. Talk about a sexual approach...

week 38: over pasjes en logo-logica

Deze week heb ik mijn (bruine) lobbyistenpasje opgehaald voor het Europees Parlement. Ik mag weer een jaar lang Europarlementariërs lastigvallen met het Provinciaal Belang. Ik bewaak mijn pasje zoals Gollem zijn ring, want het verkrijgen van zo'n toegangsbewijs is geen sinecure. Alle zevenhonderdzoveel MEP'ers (Members of European Parlement) hebben uiteraard een sleutelrol in dat machtige orgaan dat de Europese Unie heet, worden overal herkend op straat en staan dagelijks bloot aan enorme terroristische dreigingen. Daar is de parlementaire beveiliging gelukkig helemaal op ingespeeld. De filosofie hierachter is: als we het proces om binnen te komen maar lang, irritant en onduidelijk genoeg maken, dan haken de waxinelichtjeshouderwerpers van deze wereld vanzelf wel af. Zo moeten eenmalige bezoekers (inclusief burgemeesters, gedeputeerden en andere hooggeplaatsten die niet graag in de wacht worden gezet) vaak uren in de rij staan voor een 'dagpasje' bij een balie die totaal niet is toegerust op de grote bezoekersaantallen waar het Parlement dagelijks mee te maken heeft.
Het wordt echter pas echt ingewikkeld als je een permanente pas nodig hebt. Het aanvraagformulier beslaat een pagina of 12 en vraagt naar allerlei informatie waar niets mee wordt gedaan. Dit dient te worden geflankeerd met een berg aan overige documentatie. Dat je een kopie van je paspoort en een verklaring van goed gedrag moet kunnen overleggen is nog te begrijpen, maar dat is nog niet alles.
Nee, want de beveiligingsdienst heeft grondig onderzoek gedaan naar terroristische bewegingen. Dit zijn professionele organisaties, met een professioneel public affairsbeleid en dus waarschijnlijk ook een serieus bedrijfslogo. Aan het logo kunnen we wel zien of we met terroristen te maken hebben, denkt de bewaking. Daarom moet je, op officieel briefpapier van de organisatie waar je voor werkt, motiveren waarom je graag een EP-pas wilt hebben. Als hier niet het logo van Al Quaida opstaat, zul je wel door de beugel kunnen dus. Heb je al het papierwerk in orde, dan mag je 6 tot 8 weken wachten op het verlossende bericht en na een jaar dezelfde procedure weer herhalen.
Geen speld tussen te krijgen zeg ik. Voor alle zekerheid moet je iedere keer als je het Parlement betreedt nog wel door detectiepoortjes, maar de beveiligers zijn - en terecht- zo overtuigd van de waterdichtheid van dit systeem, dat daar niet heel serieus naar wordt gekeken. Behalve natuurlijk dat er intensief wordt gespeurd naar Al Quaida PR-materiaal. Dat komt er in het Europees Parlement niet in.

week 37: Over mayonaise, foie gras en inktvis

ma 13-9: Eerste dag na mijn vakantie gelijk een heidag over Oost-Nederlandse lobby in Europa. Plannetje gemaakt om door intensievere samenwerking tussen Gelderland en Overijssel de bezuinigingen in te vullen. Positieve sfeer, creatieve ideeën, daar word ik blij van!

di 14-9: Ik sla voor het eerst in 2 en halve week mijn agenda open en zie dat ik over een kwartier in een vergadering moet zitten... Sta duidelijk nog in de vakantiemodus. Iets te laat arriveer ik op de werkgroepvergadering van de AER over rural development, waar ik ook al eens eerder over geblogd heb. De werkgroep is bezig met een position paper over het toekomstig Europees Landbouwbeleid. In deze vergadering wordt druk gediscussieerd over een aantal definitiekwesties. Klinkt saai, maar is het zeker niet! Bijvoorbeeld: wat is kwaliteitsvoedsel? Een veelgehoorde claim in Europa is dat wij kunnen concurreren op de wereldmarkt door goede kwaliteit voedsel te leveren, in plaats van enorme hoeveelheden. Maar wat verstaan we daar onder?

En toen ontstond er een discussie over... mayonaise. Mijn collega uit Gelderland wist te vertellen dat men in Wageningen een mayonaise ontwikkelt die geen vet bevat maar wel zo smaakt omdat ze een laagje vet om watermoleculen heendoen of zoiets. Dat is kwaliteit: gezond voedsel dat lekker smaakt. Maar de vertegenwoordiger van 'regio's die Europees erkende traditionele producten maken' (ook daar is een lobbyist voor ja) was het daar duidelijk niet mee eens. Hij eet liever een kleddervette ambachtelijke mayo dan die bij elkaar gefabriekte rommel uit Wageningen. Mmm. En dan heb je nog dierenwelzijn, organisch en biologisch, carbon footprint etc. In traditionele producten zitten geen toegevoegde smaakstoffen of conserveringsmiddelen, maar met het dierenwelzijn nemen ze het soms niet zo nauw. Daarvan was ik op vakantie nog getuige toen ik een Griekse visser een vers gevangen intkvis eindeloos tegen een rots zag slaan, om het vlees mals te houden. Lekker hoor. En wat te denken van Hollandse garnalen, die hier gevangen worden maar in Marokko gepeld?

Conclusie: het is aan de consument om te bepalen wat belangrijker is: ambachtelijk, low fat, lief voor dieren of lief voor het milieu. Hoe help je de consument een goede afweging te maken? Stel dat je alle informatie over verschillende gradaties en typen kwaliteit op 1 etiket krijgt, dan sta je alsnog uren in de supermarkt. Of menu's in restaurants worden telefoonboeken. Hoewel dit niet direct de verantwoordelijkheid van de regionale overheden is, is het wel belangrijk erover na te denken wat we precies vragen van de Commissie: de consument moet gemakkelijk kunnen kiezen in welke mate deze gezond, diervriendelijk, biologisch of ambachtelijk geproduceerd wil eten. En wij vragen ondersteuning om onze boeren te helpen dit soort voedsel te maken.
Op de receptie van de Vlaamse regering later die avond heb ik ieder geval de foie gras maar laten staan. Hoewel een typische en waarschijnlijk overheerlijke Belgische lokale delicatesse, toch niet mijn soort kwaliteitsvoedsel.

De Open Dagen: anything but funny

In het kader van de zomerstilte een verhaaltje over de voorbereidingen van Oost-Nederland van de Regionale Open Dagen in oktober dit jaar. Een groot evenement georganiseerd door het Comité van de Regio's waarin alle Europese decentralen zich presenteren in workshops en dergelijke. Ook is er een soort regionale beurs, de meeting Place, waar regio's Europese projecten kunnen laten zien.

Oost-Nederland is ook van de partij. Een project dat de regio Achterhoek wil laten zien is de tweejaarlijkse 're-enactment' (dus naspelen) van de Slag om Grol (Groenlo), een belangrijke slag in de 80-jarige oorlog die in zekere zin het startpunt van het huidige Europa vormde.

Het leek ons wel geestig om dit evenement luister bij te zetten met twee a drie 'live' krijgsmannen, in oorlogstenue met houwelen, musketten, buskruit en kanonskogels of wat er verder in die tijd tot de dagelijkse kantoorbenodigdheden behoorde.

De organisatie van de Open Dagen dacht daar helaas anders over: 'No no, whatever you do, it CANNOT BE FUNNY! Everything has to be serious'. Dus het wordt weer gewoon een flyertje vrees ik. Tot zover het gevoel van humor in Brussel.

vakantieblog

Het is stil in Brussel in augustus. Doodstil...

Dat is het in Nederland natuurlijk ook, maar daar is de zomervakantie gespreid over juli en augustus, hier is er 1 maand lang niemand: het Parlement vergadert niet, de Commissie is op slot, de Raad is op vakantie.

Ideaal om op te ruimen, na te denken en plannen te maken voor volgend jaar. Met een opdracht van het Gelderse college om de lobby efficienter te organiseren is daar ook alle reden toe. Dus, binnenkort in dit theater: leaner and meaner in tweeduizendtien(er). Ik heb er zin in!